Sesja warsztatowa dla kleryków

Nikogo dziś nie trzeba przekonywać, jak bardzo potrzebna jest formacja ludzka kandydatów do kapłaństwa. Dobrze ukształtowane człowieczeństwo kandydata do kapłaństwa to podstawa w przyszłej pracy duszpasterskiej; a dobra formacja ludzka to niezbędna pomoc w pokonywaniu kryzysów w powołaniu, w budowaniu zaufania i przyjaźni z innymi ludźmi.

Dlatego też w dniach 17-19 marca 2017 r. w Misjonarskim Ośrodku Formacyjnym Vincentinum w Krzeszowicach odbyła się kolejna sesja warsztatowa dla kleryków: „Troska o powołanie – formacja ludzka”.

Na sesji były realizowane między innymi następujące zagadnienia:

  • poznawanie siebie i weryfikacja własnych zachowań,
  • rozwijanie dobrego poczucia wartości,
  • nabywanie umiejętności radzenia sobie z mechanizmami zagłuszania samotności,
  • rozwijanie inteligencji emocjonalnej (umiejętności zarządzania swoimi emocjami),
  • pozbywanie się egoizmu w życiu wspólnotowym (trening antynarzekania),
  • radzenie sobie z niedojrzałą złością (obrażaniem się, chęcią ukarania),
  • budowanie siły charakteru (cierpliwość, hart ducha, społeczna odwaga, gotowość do stawiania sobie wymagań i ich realizowania).

(więcej…)

Isć do Folleville

Nowe wideo Ojca Generała na Jubileusz Charyzmatu Wincentyńskiego. Trzeba było pokonać wiele dróg, co uczynił Wincenty 400 lat temu. Trzeba było dotrzeć do miejscowości Folleville, dotknąć ziemi, poczuć trawę, zobaczyć młode pąki, a nawet spotkać konia, jak miało to miejsce u Wincentego. Trzeba było doświadczyć śniegu, zimna, słońca – to wszystko prowadziło do wioski, a następnie daleko w oddali do kościoła. To kościół był faktycznie miejscem, do którego chciał dotrzeć Wincenty. To doświadczenie w kościele w Folleville zaczęło zmieniać jego życie, jego wnętrze, jego serce. To było powołanie, które przeżył. To był moment łaski. To był moment działania Ducha Świętego. I od tej chwili jego życie nigdy nie było już takie samo. Więcej na YouTube

Echo rekolekcji Rodziny Wincentyńskiej

W dniach od 10 do 12 marca br. Rodzina Wincentyńska przeżywała swoje kolekjne rekolecje wielkopostne. W tym roku odbyły się
w sanktuarium Matki Bożej Królowej Rodzin w Wambierzycach. Konferencje wygłosił Ks. Prof. Stanisław Wypych CM. Nawiązując do przeżywanego Jubileuszu Charyzmatu Wincentyńskiego w konferencjach nakreślił: tło historyczne życia św. Wincentego, szczegółwo omówił wydarzenia z Châtillon les Dombes akcentując aktualność tegoż charyzmatu dziś. Podczas rekolekcji, na dróżkach siedemnastowiecznej kalwarii, rozważano stacje Drogi krzyżowej nawiązująch do 100-lecia objawień fatimskich. Okazją do osobistej modlitwy była całonocna adoracja a centrum każdego dnia stanowiła Eucharystia w pięknej oprawie liturgicznej animowanej przez Wincentyńską Młodzież Maryjną. 
W rekolekcjach, którym towarzyszyła prawdziwie rodzinna atmosfera wzięło udział 106 osób reprezentujących wszystkie gałęzie RW w Polsce. Wdzięczni Rekolekcjoniście za ożywienie wincentyńskiego ducha rekolektanci z nowym entuzjazmem powrócili do swoich domów.

Ks. Jerzy Górny CM

Międzynarodowe Sympozjum Rodziny Wincentyńskiej

Drodzy Członkowie Rodziny Wincentyńskiej, niech łaska i pokój Jezusa zawsze będą z nami!

Z wielką radością pragnę zaprosić Was do przyjazdu do Rzymu w dniach 12 – 15 października 2017 na Sympozjum Rodziny Wincentyńskiej. Wydarzenie skupi się na temacie naszego Jubileuszu: „Przyjąć przybysza”. Sympozjum potrwa od czwartku (tylko rejestracja) do godz. 13.00 w niedzielę.

Wierzę, że to dla nas dar od Boga, że Papież Franciszek będzie uczestniczył w naszym wydarzeniu w sobotę, 14 października. Zaszczytem dla nas jest także fakt, że relikwia Serca św. Wincentego a Paulo, która rozpoczęła swoją podróż po całym świecie będzie nam towarzyszyła w ten weekend w Rzymie. To wielkie błogosławieństwo dla Rodziny Wincentyńskiej oraz piękna okazja, abyśmy odnowili nasza gorliwość misjonarską. Będziemy również celebrować czuwanie modlitewne w Bazylice św. Pawła za Murami a na zakończenie niedzielną Mszę św. w Bazylice  św. Piotra.

400. rocznica charyzmatu daje nam wyjątkową okazję do uczczenia naszego wincentyńskiego dziedzictwa, podziękowania za wszystko co zostało uczynione oraz rozbudowania planów na przyszłość. Wielkie znaczenie ma zastanowienie się nad zmianami demograficznymi w kontekście społecznym, rosnące potrzeby ubogich oraz nasza zdolność do odpowiedzi na te zagadnienia jako Rodzina. (więcej…)

Wielki Post – Gorzkie żale

Trudno sobie dzisiaj wyobrazić Wielki Post bez nabożeństwa Gorzkich żali. Obok Drogi krzyżowej, wrosły one na stałe w religijny krajobraz wielkopostnego czasu. Muzyka Gorzkich żali, jeżeli nie trzyma się śpiewnikowej wersji, niemal w każdej świątyni rozbrzmiewa swoistym kolorytem, właściwym kulturze danego regionu. Różnorodność melodyki jest cechą muzyki ludowej, ale świadczy także o muzycznej wartości pierwowzoru. Zła melodia nie nadaje się do opracowań, podczas gdy dobrze skomponowana – twórczo inspiruje. W wielu parafiach, a zwłaszcza w wiejskich kościołach – powstały niezliczone, muzyczne odmiany tego nabożeństwa. A dla organistów są polem do wykazania się umiejętnościami swego fachu: wrażliwością barwową i harmoniczną, dla ludzi – okazją do śpiewu z całego serca. Zdarza się także iż swą specyfiką, przyciągają ludzi niewierzących, chłonących głębokiego ducha muzyki i tekstu. To prawda że muzyka i tekst niezmiernie pasują do siebie, umiejętnie poruszają różne struny ludzkiej wrażliwości, co potęguje oddziaływanie na uczucia i umysł człowieka. (więcej…)

Twoje powołanie

Przedstawiamy dwa nowe filmy Ojca Generała na Jubileusz 400 lecia Charyzmatu Wincentyńskiego. Na początku, 400 lat temu, było wiele pracy, ale domy były małe i ubogie. Miłosierdzie działało jak magnes. Jak pisze prorok Zachariasz: «W owych dniach dziesięciu mężów ze wszystkich narodów i języków uchwyci się skraju płaszcza człowieka z Judy, mówiąc: Chcemy iść z wami, albowiem zrozumieliśmy, że z wami jest Bóg» (Zach 8,23). To miłosierdzie przyciągało powołania. Miłosierdzie jest miłością, którą Duch Święty rozpala w naszych sercach. Jak pięknie jest widzieć naszego Ojca Generała z tymi naszymi konfratrami. Po latach posługi i miłosierdzia nazywamy ich „starymi”? Nie możemy po prostu nazywać ich „misjonarze zadowoleni”? Ich ogień jeszcze nie zgasł.
Słuchając słów Ojca Generała i podziwiając piękne obrazy zrozumiałem jedną wspaniałą rzecz. Zaproszenie Ojca Generała, aby „iść na peryferie” spowodowało, że w moim sercu mocno zabrzmiało jedno zdanie z Ewangelii. Na peryferiach będziemy mieli Życie i będziemy je mieli w obfitości (J 10,10) ponieważ poznamy tylu braci i sióstr. To jest cud charyzmatu i powołania. Więcej na YouTube

(Luigi Mezzadri CM)

Ks. Kazimierz Siemaszko CM – opiekun biednych i opuszczonych chłopców

Ks. Kazimierz Siemaszko CM
(1847 – 1904)

Urodził się 19 XII 1847 r. w Dyskajmie (parafia Betygoła), na Zmudzi w powiecie rossieńskim, w rodzinie zaściankowej szlachty litewskiej. Był synem Kazimierza i Józefy Wojtkiewicz. Szkołę ludową ukończył w rodzinnej wsi, do gimnazjum uczęszczał zapewne w Wilnie. Od roku 1864 należał do Bractwa Wzywania Dusz Czyścowych przy karmelickim kościele Wszystkich Świętych. W dniu 6 IX 1865 r. został zaliczony do mieszczan wileńskich spośród stanu byłej szlachty polskiej, jako pracujący mieszczanin.

W dniu 28 VIII 1868 r. uzyskał zgodę Wileńskiej Rady Miejskiej na wstąpienie do stanu duchownego. Od ks. Józefa Bąkowskiego, misjonarza, profesora seminarium diecezjalnego w Białymstoku otrzymał list polecający do Zgromadzenia Misji w Krakowie na Kleparzu, gdzie 4 I 1870 r. został przyjęty przez wizytatora Piotra Soubieille’a. Studiował tam filozofię i teologię. W dniu 19 VII 1872 r. złożył śluby wieczyste, a święcenia kapłańskie otrzymał 19 XII 1875 r. we Lwowie. Obywatelstwo austriackie uzyskał, po długich staraniach, w grudniu 1885 r. (więcej…)

Globalizacja miłosierdzia

Wideo z Ojcem Generałem który zwraca uwagę na globalizację miłosierdzia. «Kto jest moim bliźnim?» pytał Jezusa uczony w prawie (Łk 10,29). Odpowiedzi, jaki ludzi daliby dzisiaj są liczne: ten kto ma mój paszport, kto płaci podatki, kto mówi w moim języku, któ wyznaje moją religię, … Dla wielu jest to maksimum, jakie można uczynić. W filmie jest pewien obraz, na którym widać jak św. Wincenty szuka. Kogo szuka? Kto jest w potrzebie? Globalizacja miłosierdzia jest wyzwaniem dla chrześcijan, aby poszerzyć krąg osób, którym należy pomóc. Nawet za cenę przegranej. Tego wymaga miłosierdzie. Wiecej na YouTube

 

Dni skupienia na Stradomiu cz.3

DNI SKUPIENIA NA STRADOMIU „Bóg powołał nas byśmy Jego Miłością zapalali wszystkie narody na całej ziemi.” (św. Wincenty a Paulo) – Misje zagraniczne – by zastanowić się nad swoim życiem, wyciszyć, poszukać swojego miejsca na tym świecie. Modlitwa, adoracja, konferencje, praca w grupach, długie rozmowy, wspaniali ludzie… Nie jest to wycieczka do Krakowa, więc raczej nie nastawiaj się na zwiedzanie.

To już trzecia z pięciu odsłon Dni Skupienia, które przygotowaliśmy w tym roku. Wszystkie spotkania są niezależne i można przyjechać na wybrane.

W szczególny sposób polecamy dla tych, którzy chcą poznać Nasze Zgromadzenie, duchowość św. Wincentego i rozeznają czy to nie ich Bóg powołuje, by byli kapłanami czy braćmi w Naszym Zgromadzeniu.

TERMIN: 24-26 lutego 2017
Zjazd w piątek do 17:00, koniec w niedzielę ok. 13:00
Limit miejsc: 25
DLA KOGO: Młodzież męska od 2 klasy ponadgimnazjalnej (17+)
ZGŁOSZENIA: (TYLKO MAILOWO!!!) do 15 lutego (lub do wyczerpania limitu miejsc) – na powolaniacm@misjonarze.pl – podając: imię, nazwisko, datę urodzenia oraz miasto skąd pochodzisz, dobrze napisać kilka słów o sobie, jeśli zgłaszasz się po raz pierwszy.
PROWADZĄCY: ks. Jacek Piotrowski CM
Masz dodatkowe pytania? Napisz maila! Z chęcią odpowiem.

Ksiądz Gabriel Pierre Baudouin – nieznany święty

Jakąś dziwną, przyciągającą siłę miał chylący się ku upadkowi, targany wewnętrznymi niesnaskami, wyniszczany przez swoich i obcych naród polski. Nawet w najcięższych latach wojen, zdrady, niewoli różni cudzoziemcy osiedlali się na naszych ziemiach, wtapiali w miejscową ludność i w wielu wypadkach stawali się zasłużonymi obywatelami, polskimi patriotami.

Po burzliwym wieku XVII wiek XVIII zastał Rzeczpospolitą skołataną wojną północną (1700-1721) z Karolem XII, w którą wplątał ją swymi zdradzieckimi knowaniami August II Sas i car Piotr Wielki. Wojska szwedzkie, saskie, rosyjskie, zwalczających się stronników elektorów „Sasa” i „Lasa” buszują po całym kraju rabując, paląc, pustosząc. Warszawa kilkakrotnie zmieniała władców, aż wreszcie, popierany przez Karola XII, Stanisław Leszczyński został uhonorowany, pierwszą w dziejach Warszawy, koronacją na króla Polski.

Wojnę zakończył w 1716 r. traktat warszawski, w którym po raz pierwszy wmieszał się groźnie i brutalnie do spraw wewnętrznych Rzeczypospolitej ambasador carski. Choć walki nie były tak niszczycielskie, jak za Potopu, to kontrybucje, rekwizycje, daniny, prezenty wymuszane przez przejściowych okupantów oraz rabunki obcych i swoich oddziałów doprowadziły Warszawę i jej mieszkańców do ruiny. Nękały miasto pożary i zarazy, szerzyła się nędza, a wraz z nią rosła śmiertelność zwłaszcza wśród dzieci. W tych czasach zaradzać temu mogła jedynie dobroczynność, ale dobrowolna działalność charytatywna stanowiła kroplę w morzu potrzeb. (więcej…)