Category Rodzina Wincentyńska

List Ojca Generała na uroczystość św. Wincentego

Do wszystkich członków Rodziny Wincentyńskiej. Drodzy Bracia i Siostry, Niech łaska i pokój Jezusa zawsze będą z nami!

W 2017 r. obchodziliśmy 400. Rocznicę narodzin charyzmatu wincentyńskiego. Dziękowaliśmy Jezusowi za jego ciągłą żywotność, za wiele kobiet i mężczyzn z różnych środowisk, którzy przez te cztery stulecia służyli z poświęceniem oraz za tych, którzy każdego dnia nadal bezwarunkowo służą Chrystusowi w osobie Ubogich z tak wielkim zaangażowaniem, pasją i miłością.

Ze względu na swoje pochodzenie od Boga, charyzmat wincentyński zawsze wskazuje drogę, jaką powinniśmy podążać, by odpowiedzieć na potrzeby ludzi opuszczonych, żyjących na marginesie społeczeństwa i zaniedbanych pod względem duchowym, materialnym, fizycznym i emocjonalnym, których liczba ciągle wzrasta. Jako owoc Roku Jubileuszowego, my – członkowie różnych gałęzi Rodziny Wincentyńskiej na całym świecie – pragnęliśmy uruchomić inicjatywę, która pomogłaby pogłębić naszą współpracę i wzmocnić skuteczność w odpowiadaniu na „wołanie Ubogich”.

W tym celu, podczas Sympozjum Rodziny Wincentyńskiej w październiku 2017, na Placu Św. Piotra, w obecności Papieża Franciszka, zainaugurowaliśmy „Sojusz Rodziny Wincentyńskiej na rzecz Bezdomnych” (FHA – Famvin Homeless Alliance). Sojusz jest ogólnoświatową inicjatywą skupiającą się na różnych formach bezdomności. Pomaga członkom Rodziny Wincentyńskiej stawiać czoło jednemu z najbardziej palących problemów naszych czasów, abyśmy w naszych wspólnotach mogli „przyjąć przybysza”.

Dla wielu gałęzi Rodziny Wincentyńskiej posługa bezdomnym nie jest czymś nowym. Od dawna, z powodzeniem angażują się one w odpowiadanie na te ogromne potrzeby, by na całym świecie położyć kres bezdomności.

Inicjatywa ta ma na celu zjednoczenie 150 gałęzi Rodziny Wincentyńskiej w walce z bezdomnością. FHA jest koordynowany przez zarząd międzynarodowy; międzynarodowa komisja towarzyszy FHA we wszystkich krajach świata. Konkretne cele polegają na uczeniu się od siebie nawzajem, na wzajemnej pomocy i wspólnym działaniu, by udzielić bezpośredniej pomocy bezdomnym, jak również na współpracy w obronie ich praw, stając się w ten sposób potężniejszą i skuteczniejszą siłą. Abyśmy mogli te cele osiągnąć, międzynarodowa komisja FHA oferuje wiele narzędzi do walki z tym zjawiskiem dotykającym 1,2 miliarda ludzi na całym świecie.

Gdy mówimy o bezdomnych, mamy na myśli trzy grupy ludzi:
– osoby żyjące na ulicy,
– uchodźców, którzy musieli opuścić własne domy,
– osoby żyjące w warunkach mieszkaniowych szkodliwych dla zdrowia. Żadna z tych osób nie ma prawdziwego domu, a więc jest bezdomna.

Jestem bardzo wdzięczny za dotychczasowe postępy. W szczególności chciałbym wspomnieć trzy inicjatywy:
– dynamiczną i przynoszącą owoce Wincentyńską Międzynarodową Konferencję o Bezdomności (Rzym, listopad 2018);
– wpływ Rodziny Wincentyńskiej, dzięki której bezdomność stanie się po raz pierwszy tematem priorytetowym ważnego spotkania Organizacji Narodów Zjednoczonych (Komisja ds. Rozwoju Społecznego, sesja – styczeń 2020);
– wzrastający wspólny udział w Kampanii FHA: „13 domów” .

Tegoroczna uroczystość św. Wincentego a Paulo, na początku piątego wieku charyzmatu wincentyńskiego, staje się więc wspaniałą okazją do pogłębienia zaangażowania w FHA i do współpracy między naszymi gałęziami, czy też do wzięcia udziału i współdziałania w tej inicjatywie. Celem jest zaangażowanie wszystkich gałęzi Rodziny Wincentyńskiej: zgromadzeń, stowarzyszeń świeckich i organizacji ze 158 krajów, w których Rodzina Wincentyńska jest obecna.

Wiele gałęzi Rodziny Wincentyńskiej działa już bardzo aktywnie w FHA. Wiele spośród nich ma jeszcze dużo do zrobienia pod tym względem.

A za pośrednictwem tego listu – w związku z przygotowaniami do obchodów uroczystości św. Wincentego a Paulo we wszystkich krajach, w których Rodzina Wincentyńska jest obecna – chciałbym zachęcić zarządy krajowe Rodziny Wincentyńskiej do zjednoczenia swoich członków. W krajach, w których takie zarządy jeszcze nie istnieją, zachęcam jednego z liderów do zwołania spotkania wszystkich przedstawicieli z różnych gałęzi. W obu przypadkach chodzi o bardzo konkretny cel: wspólne zaangażowanie w projekt FHA.

Gałęzie Rodziny Wincentyńskiej mogą uczestniczyć w FHA w różny sposób:
– Przekazując informacje do FHA na temat Waszych projektów walki z bezdomnością. To pozwoli FHA na utworzenie mapy przedstawiającej nasze wspólne globalne oddziaływanie, wykazując wielką moc posługi bezdomnym, której podejmuje się Rodzina Wincentyńska.
– Dzieląc się szerzej Waszym doświadczeniem z całą Rodziną Wincentyńską poszukuje projektów, które mogłyby przyciągnąć młodego lidera do szybkiej wymiany wiedzy, aby mógł zdobyć doświadczenie.
– Uczestnicząc w badaniach, dyskusjach i w szkoleniach, które mogą pomóc nam lepiej zrozumieć realia wielu niszczycielskich kryzysów uchodźczych, o których zbyt często się zapomina.

Oprócz trzech wymienionych wyżej punktów, w związku z nadchodzącą uroczystością św. Wincentego, chciałbym zachęcić wszystkie kraje, w których Kampania „13 domów” jeszcze się nie rozpoczęła, do podjęcia konkretnych kroków w celu jej uruchomienia. Jest ona jednym z projektów FHA, który bezpośrednio dotyka życia bezdomnych.

Nazwa projektu: „13 domów” pochodzi od inicjatywy św. Wincentego a Paulo będącej odpowiedzią na biedę pustoszącą ówczesny Paryż. Wraz z Siostrami Miłosierdzia, Zgromadzeniem Misji i Paniami Miłosierdzia (AIC), wybudował 13 domów dla dzieci, które ich nie miały.

Celem Kampanii „13 domów” jest włączenie gałęzi Rodziny Wincentyńskiej w danym kraju do wspólnego wybudowanie domów dla tych, którzy ich nie posiadają. Liczba domów albo kreatywne sposoby znalezienia zakwaterowania dla bezdomnych będą różne w zależności od kraju. W niektórych krajach, Rodzina Wincentyńska może zbudować dwa lub dziesięć domów, w innych – ponad trzynaście. W każdym razie, wszyscy możemy włączyć się w Kampanię „13 domów”. Komisja FHA jest w gotowości i chętna do pomocy przy realizacji Waszego projektu dzięki własnemu zespołowi ekspertów, który pomoże Wam w planowaniu i zaprojektowaniu projektu i jeżeli taka będzie potrzeba, w znalezieniu koniecznych środków na drodze twinningu (współpracy bliźniaczej), partnerstwa, przez Fundusz Solidarności czy tworzenie podań o granty.

Zachęcam wszystkich liderów różnych gałęzi Rodziny Wincentyńskiej na poziomach międzynarodowym, krajowych i lokalnych, aby wspólnie (na szczeblu międzynarodowym) lub oddzielnie (na szczeblu krajowym lub lokalnym) – nawiązali kontakt z należącą do komitetu koordynacyjnego Panią Yasmine Cajuste (fha.info@famvin.org), w celu wymiany lub uzyskania informacji. Możecie również odwiedzić stronę internetową FHA: vfhomelessalliance.org.

Mam nadzieję, że doroczne obchody uroczystości św. Wincentego a Paulo pomogą nam, członkom Rodziny Wincentyńskiej, podejmować coraz skuteczniejsze działania w służbie Ubogim. Gdy angażujemy się w pomoc potrzebującym, inni zaradzają naszym potrzebom. Staje się to świętą wymianą, ziemią świętą.

Niech św. Wincenty a Paulo, „Mistyk Miłosierdzia”, pomaga nam coraz bardziej wzrastać w naszej relacji z Bogiem i Ubogimi, abyśmy oświeceni przez Ducha Świętego, coraz bardziej pragnęli stawać się mistykami Miłosierdzia.

Wasz brat w św. Wincentym,
Tomaž Mavrič CM
Przewodniczący Komitetu Wykonawczego Rodziny Wincentyńskiej

Pielgrzymka na Jasną Górę

Serdecznie zapraszam Rodzinę Wincentyńską na wrześniową pielgrzymkę do Częstochowy w dniach 21-22 września:

PROGRAM

Sobota 21 IX
15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego – Powitanie pielgrzymów – kapilca Cudownego Medalika
16.00 – Red. Jan Pospieszalski – Bohaterowie naszej niepodległości – święci 
i błogosławieni lat zaborów…
18.30 – Msza św. w kaplicy Cudownego Obrazu
Ok. 19.45 – Kolacja
21.00 – Udział w Apelu Jasnogórskim

Niedziela 22 IX
7.00 – Droga krzyżowa na Wałach
8.30 – Śniadanie
9.00 – 10.00 – Spotkania w ramach stowarzyszeń
10.15 – Jerzy Górny CM – Płeć Piękna w życiu św. Wincentego a Paulo
11.30 – Msza św. koncelebrowana – kaplica Cudownego Medalika
12.55 – Anoł Pański – pożegnanie – obiad

Serdecznie pozdrawiam Księży Superiorów, Proboszczów, Opiekunów, Siostry Miłosierdzia, Panie i Panów z Wincentyńskich Stowarzyszeń oraz Młodzież Maryjną i zapraszam na Jasnogórskie Spotkanie. Zaproszenie kieruję do wszystkich tworzących Rodzinę Wincentyńską w Polsce a także niezrzeszonych pragnących poznać duchowość wincentyńską.

Noclegi:
Miejsca noclegowe i posiłki rezerwujemy indywidualnie bezpośrednio w domach pielgrzyma.
W Domu Rekolekcyjnym Sióstr Miłosierdzia na ul. Św. Barbary 43, gdzie odbędą się nasze spotkania proszę o indywidualną a jeszcze lepiej grupową rezerwację miejsc: 
tel.: 034-3241177. Dla usprawnienia pracy Sióstr proszę o wcześniejszą rezerwację posiłków dla większych grup, aby przygotować ich odpowiednią ilość!

Ks. Jerzy Górny CM Moderator Rodziny Wincentyńskiej

Zaproszenie na Tydzień Formacji Wincentyńskiej

Tydzień Formacji Wincentyńskiej jest propozycją pogłębienia duchowości św. Wincentego a Paulo połaczoną z wakacyjnym wypoczynkiem. Temat tegorocznego spotkania brzmi: Płeć Piękna w życiu Wincentego a Paulo”. W programie zaplanowano wykłady oraz wymianę myśli uczestników na temat współczesnych realiów tego zagadnienia. Istotnymi elementami programu będzie codzienna Eucharystia oraz nabożeńtwa wspólnotowe. W tegorocznym wyjeździe – pielgrzymce zwiedzimy: Szczepanów, Zabawę, Odporyszów, Tuchów oraz skansen pszczelarstwa w Stróżach. Zaplanowano także czas na wypoczynek 
i osobistą modlitwę. Dni Formacji Wincentyńskiej odbędą się w dniach od 9 do 14 lipca w Misjonarskim Ośrodku Formacyjnym „Vincentinum” 
w Krzeszowicach.

Nocleg w pokojach dwuosobowych z łazienką – 450 zł za cały pobyt (nocleg, wyżywienie, koszty organizacyjne).
Do dyspozycji uczestników jest kaplica, sala konferencyjna, kawiarnia, sala telewizyjna, 2 hektary parku ze ścieżkami spacerowymi.
Serdecznie zapraszamy księży, siostry miłosierdzia, świeckich współpracujących z Rodziną Wincentyńską oraz wszystkich chętnych.

Zgłoszenia proszę kierować do dnia 30 czerwca, ale im szybciej tym lepiej, pod adres:
ks. Jerzy Górny CM tel.: 608241429 lub domrek@misjonarze.pl

Tydzień Formacji Wincentyńskiej – Krzeszowice 9-14 VII 2019 – Płeć Piękna w życiu Wincentego a Paulo

Wtorek 9 VII
Zakwaterowanie
12.25 – Anioł Pański
12.30 – Obiad
14.00 – Ze śpiewem na ustach* Powitanie Gości – omówienie programu (aula)
15.00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia
15.20 – Ze śpiewem na ustach* 
Szkice do portretów Kobiet, które kształtowały życie i dzieła ks. Wincentego
 – ks. Jerzy Górny CM
17.00 – Przygotowanie liturgii
18.00 – Eucharystia
18.30 – Kolacja
19.30 – Film – Elżbieta Anna Seton
21.00 – Apel Jasnogórski

Środa 10 VII
7.30 – Jutrznia
8.00 – Śniadanie
9.30 – Ze śpiewem na ustach* 
Pośmiertne promieniowanie św. Wincentego na Płeć Piękną
 – Rozalia Rondu i inne – S. Iwona
10.30 – Przerwa na kawę lub herbatę
11.00 – Praca w grupach
12.00 – Relacja z pracy w grupach
12.25 – Anioł Pański – obiad
15.00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia
15.20 – Ze śpiewem na ustach* 
Pośmiertne promieniowanie św. Wincentego na Płeć Piękną 
– bł. S. Marta Wiecka – ks. Michał Lipiński CM
17.00 – Przygotowanie liturgii
18.00 – Eucharystia
18.30 – Kolacja
19.30 – Film – Mam przyjaciół w niebie
21.00 – Apel Jasnogórski

Czwartek 11 VII – Pielgrzymka do Szczepanowa, Odporyszowa i Tuchowa.
7.30 – Eucharystia
8.00 – Śniadanie
8.45 – Zajmowanie miejsc w autokarze
9.00 – Wyjazd
10.15 – Szczepanów – sanktuarium św. Stanisława bpa
11.00 – Zabawa – sanktuarium bł. Karoliny Kózkówny
12.00 – Odporyszów – sanktuarium Matki Bożej
14.00 – Tuchów – sanktuarium Matki Bożej
15.30 – Stróże – Muzeum pszczelarstwa u pana Janusza Kasztelewicza
17.00 – Powrót do Krzeszowic
19.30 – Kolacja
20.30 – Adoracja
21.00 – Apel Jasnogórski

Piątek 12 VII
7.30 – Eucharystia
8.00 – Śniadanie
9.30 – Płeć Piękna na Madagaskarze – ks. Stefan Zając CM
10.30 – Kawa czy herbata?
11.00 – Promocja książki o Madagaskarze – ks. Stefan Zając CM
12.25 – Anioł Pański – obiad
15.00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia
16.00 – 17.30 – Czas dla bliźniego
17.35 – Nieszpory
18.00 – Kolacja
20.00 – 21.00 – Adoracja i Apel Jasnogórski

Sobota 13 VII
7.30 – Eucharystia
8.00 – Śniadanie
9.30 – Rola Płci Pięknej w dziełach charytatywnych Kościoła – p. Irena Mitura
10.30 – Przerwa na kawę lub herbatę
11.00 – Praca w grupach
12.00 – Relacja z pracy w grupach
12.25 – Anioł Pański – obiad
15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego
15.20 – W trosce o zdrowy sen – dr Daria Pracka
17.30 – Nieszpory
18.00 – Kolacja przy grillu – rodzinne biesiadowanie
21.00 – Apel Jasnogórski

Niedziela 14 VII
7.30 – Jutrznia
8.00 – Śniadanie
9.00 – Eucharystia
10.30 – Koncert zespołu Po prostu
11.30 – Podsumowanie, podziękowania, pożegnania
12.00 – Obiad

* Ze śpiewem na ustach – jest to punkt programu prowadzony przez s. Iwonę i młodzież, rozpoczynający wszystkie wspólne spotkania!!!
 Uwaga!!! Ze względów praktycznych lub zaistniałych okoliczności, program może ulec zmianie.

Duchowość św. Wincentego a Paulo w Panamie

Chciałbym się z wami podzielić kilkoma refleksjami z mojego wyjazdu do Panamy na Światowe Dni Młodzieży. To co działo się w samej Panama City na oficjalnych obchodach i spotkaniach z Papieżem Franciszkiem, zapewne mieliście okazje poznać z doniesień prasowych. Ja w poniższym tekście chciałbym wam pokrótce nakreślić to, czego mogłem doświadczyć na Wincentyńskim Spotkaniu Młodych w Malambo.

W dniach od 18 do 29 stycznia 2019 roku, przedstawiciele polskiej Rodziny Wincentyńskiej uczestniczyli w Wincentyńskich Dniach Młodych i ŚDM w Panamie. Naszą reprezentację na te spotkania tworzyli Kinga Zakszewska (krajowa moderatorka Młodzieży Misjonarskiej), Joanna Kielmas (członek Wincentyńskiej Młodzieży Maryjnej), S. Elżbieta Piętka SM (koordynatorka WMM prowincji warszawskiej Sióstr Miłosierdzia), ks. Maciej Musielak CM (krajowy dyrektor WMM). Nasz wyjazd do Panamy był możliwy dzięki wsparciu Pana Artura Sobolewskiego i kilku innych anonimowych sponsorów oraz dzięki wsparciu Warszawskiej Prowincji Sióstr Miłosierdzia oraz Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Misjonarzy. 

Nasza podróż do Panamy zaczęła się w Warszawie, gdzie wczesnym rankiem po odprawieniu Mszy św. zostaliśmy odwiezieni na lotnisko im. F. Chopina w Warszawie. Po kilkunastogodzinnym locie dotarliśmy na lotnisko Tocumen w Panamie. Tam zostaliśmy przywitani przez panamskich przedstawicieli Rodziny Wincentyńskiej. Wolontariusze przewieźli nas do Malambo, małej miejscowości znajdującej się około 60 km od Panama City, gdzie od połowy XIX wieku Siostry Miłosierdzia prowadzą szkołę dla dzieci i młodzieży. Warunki mieszkaniowe były bardzo skromne, ale dzięki panującemu w Panamie ciepłemu klimatowi nie stanowiło to problemu w żaden sposób. Miejscowi „Wincentianie” byli dla nas bardzo gościnni, zadbali o bardzo bogate wyżywienie i o to, aby niczego nam nie brakowało. Problemem nie był także język, mimo tego, że nikt z naszej grupy nie znał hiszpańskiego, zawsze mogliśmy liczyć na pomoc wolontariuszy, którzy pomagali nam porozumieć się z miejscowymi.

Spotkanie Rodziny Wincentyńskiej zgromadziło w Malambo kilkaset osób z kilkunastu krajów. Reprezentacja europejska stanowiła zdecydowaną mniejszość, byli w śród nas ludzie ze Słowacji, Hiszpanii, Portugalii, Francji oraz Polski. Pozostali uczestnicy w zdecydowanej większości pochodzili z Ameryki Środkowej i Południowej. Dzień został podzielony na czas przeznaczony na modlitwę (poranna Msza św.), jedzenie (pięć posiłków dziennie), na pracę w grupach (podział według języków – angielski, hiszpański, portugalski) oraz na wieczorny Festiwal Kultur, na którym każdy kraj mógł zaprezentować swoją kulturę. 

Poranne Msze św. były okazją do wspólnej modlitwy, która ubogacona była czynnym udziałem reprezentantów wszystkich obecnych kultur i języków. W czasie jednej ceremonii można było usłyszeć teksty mszalne w kilku językach. Grupa słowacka oraz kilka grób hiszpańskojęzycznych tworzyło zespół muzyczny, który animował śpiew. Msza św. z muzyką latynoską jest niezwykłym przeżyciem dla nas, Europejczyków. Nasi bracia Latynosi uczyli nas niezwykłej radości i spontaniczności w czasie liturgii. Przeżycie takie modlitwy wspólnej było naprawdę niesamowitym doświadczeniem powszechności Kościoła Świętego.

Podczas pierwszej wspólnej Mszy św. Ojciec Generał wygłosił kazanie, w którym zachęcał młodych, aby odpowiedzieli sobie na pytanie co skłoniło ich do przyjazdu do Panamy i jaka jest ich wincentyńska tożsamość?

Spotkania w grupach dotyczyły rozważań na temat naszej tożsamości wincentyńskiej, oraz naszego zaangażowania w posługę ubogim i potrzebującym. Było to bardzo dobre doświadczenie, pozwoliło nam poznać problemy przed jakimi stają członkowie naszych wincentyńskich wspólnot w różnych krajach na świecie. Dzięki temu możemy spojrzeć na nasze polskie środowisko z innej perspektywy. 

Wieczorne spotkania w ramach Festiwalu Kultur, były bardzo ciekawe i kolorowe. Grupy z poszczególnych krajów skupiły się na prezentacji tańców charakterystycznych dla swoich kultur. Była to rewia kolorowych strojów i niezwykle żywej, przeważnie latynoskiej muzyki. Ku naszemu zaskoczeniu największe wrażenie na zebranych, zrobił pokaz tańca góralskiego w wykonaniu przedstawicieli Słowacji. Ich stroje i niezwykła, jak na region Ameryki Środkowej muzyka, zrobiły na większości zebranych oszałamiające wrażenie.

Ostatniego dnia po zakończonym Festiwalu Kultur odbyła się Adoracja Najświętszego Sakramentu, poprzedzona przepiękną pantomimą, opowiadająca o wcieleniu Syna Bożego i roli Maryi w tym wydarzeniu. Za przygotowanie tego wydarzenia odpowiedzialni byli Słowacy, którzy z wielką pomysłowością i zaangażowaniem opowiedzieli obrazem historię Wcielenia, splatającą się z historią objawień Cudownego Medalika. To wieczorne czuwanie, które trwało do późnych godzin nocnych, było czasem wyciszenia i refleksji nad naszym „tak”, które chcemy nieustannie powtarzać Bożej Opatrzności w obliczu zadań, przed którymi stajemy, jako duchowe dzieci św. Wincentego a Paulo.

Po zakończonym spotkaniu w Malambo zostaliśmy rozwiezieni do poszczególnych parafii w Panama City, gdzie zakwaterowano nas w domach prywatnych. Dzięki bardzo dobrze zorganizowanej pomocy wolontariuszy mogliśmy uczestniczyć w ŚDM i spotkaniach z papieżem Franciszkiem, bez najmniejszych problemów.

Chciałbym jeszcze zwrócić uwagę na prawdziwie rodziną atmosferę, która panowała na spotkaniu Młodzieży Wincentyńskiej w Malambo. Niesamowite było to, że choć tak bardzo się różnimy, to duchowość wincentyńska oraz znak Cudownego Medalika są wspólnym mianownikiem, który powoduje, że każdy patrzył na drugiego jak na brata czy siostrę. Ciężko jest oddać słowami tą atmosferę, chcę jednak powiedzieć, że już dawno nie czułem takiej radości z tego, że jestem kapłanem w Zgromadzeniu Księży Misjonarzy i że mogę współpracować z młodzieżą, która swoim działaniem tworzy piękne dzieła wincentyńskie. 

To spotkanie pozwoliło mi także uświadomić sobie rolę jaką w formacji wincentyńskiej młodzieży odgrywa Stowarzyszenie Wincentyńskiej Młodzieży Maryjnej. Chciałbym w tym miejscu uczulić księży pracujących na parafiach, że nasze polskie podejście do stowarzyszenia jako do „dzieci Maryi” skupiających wokół siostry małe dziewczynki, powoduje, że w pewien nieodwracalny sposób tracimy możliwość formowania młodzieży w duchu wincentyńskim, na rzecz formacji nie osadzonej ściśle w duchowości wincentyńskiej. Do takiej refleksji skłoniły mnie rozmowy, które odbyłem z przedstawicielami WMM z różnych krajów, tak europejskich jak i kontynentów amerykańskich. Pokazali mi jak dużą liczbę młodzieży stanowi to Stowarzyszenie i nie jest ono wcale formacją dzieci, a w ogóle młodzieży, zmierzającą do uformowania dorosłych wolontariuszy pełniących swoją posługę w duchu św. Wincentego. Chciałbym skłonić wszystkich konfratrów do refleksji nad tym tematem, gdyż od wielu lat zastanawiamy się wspólnie jak wypełnić pustkę w formacji młodzieży, która powstała po, powiedzmy wprost, upadku OAZY, w naszej Polskiej Prowincji. Takie otwarcie się na uczestnictwo w krajowych i międzynarodowych strukturach byłoby szansą na prowadzenie formacji nawet dla małych grup w parafiach. Pozwoliłoby także, na płynniejsze przejmowanie po sobie wspólnot przez zmieniających się księży. Podsumowując moje wrażenia z pobytu w Panamie na Światowym Spotkaniu Młodzieży Wincentyńskiej chciałbym przekazać konfratrom pytanie o wincentyńską tożsamość naszej formacji młodzieżowej. Wsłuchajmy się w głos naszego Ojca Generała i nie zastanawiajmy się nad tym co nasza młodzież robi i nie mówmy tylko o dokonanych dziełach, a zapytajmy się, czy to co z nimi robimy, budzi w nich świadome uczestnictwo w duchowości św. Wincentego a Paulo?

Ks. Maciej Musielak CM

Zaproszenie na Rekolekcje Rodziny Wincentyńskiej

Moi Drodzy tworzący Rodzinę Wincentyńską. W dniach, kiedy oczy katolickiego świata zwrócone są w kierunku Panamy, gdzie młodzi przeżywają swoje radosne spotkanie w ramach Światowych Dni Młodzieży ja pragnę zaprosić na kolejne Rekolekcje Wielkopostne Rodziny Wincentyńskiej.

W tym roku odbędą się w przeuroczym miejscu jakim jest Kodeń z łaskami słynącym obrazem Matki Bożej. Rozpoczęcie rekolekcji w piątek 22 marca o godzinie 17.00 a zakończenie w niedzielę 24 marca w południe.

Rekolekcje poprowadzi ks. prof. Przemysław Nowakowski CM, wybitny specjalista od liturgii wschodniej. Ze względu na położenie Kodnia zamieszkanego przez katolików i greko-katolików (unitów) oraz prawosławnych będzie okazja dowiedzieć się o wpływach liturgii wschodniej w tym regionie Polski oraz realiach życia obok siebie ludzi różnych obrządków.

Logistyka

Do dyspozycji mamy ok. 100 miejsc noclegowych w dwóch budynkach, w pokojach 2, 3 i 4 osobowych – wszystkie z łazienkami. Koszt pobytu za dwa dni od osoby to 170 zł. Z czego 150 zł. nocleg i wyżywienie + 20 zł koszty organizacyjne.

Termin zgłoszenia do 1 marca, ale im prędzej, tym lepiej, bo późniejsze zgłoszenie może mieć wpływ na standard zakwaterowania. Zgłoszenia proszę dokonać bezpośrednio w Domu Pielgrzyma na hasło: „Rekolekcje Rodziny Wincentyńskiej” nr tel.: +833754120 recepcja – od 8.00 do 16.00.

Inne informacje można uzyskać na stronie internetowej sanktuarium Matko Bożej w Kodniu.

Krzeszowice, dnia 25 stycznia 2019 r. Z wincentyńskim pozdrowieniem i nadzieją spotkania ks. Jerzy Górny CM

Program

Piątek 22 III
14.00 – 17.00 – Zakwaterowanie
15.00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia – (Kaplica)
17.00 – Spotkanie organizacyjne – Przygotowanie liturgii
– Różaniec – ( Sala konferencyjna)
18.00 – kolacja
19.00 – Msza św. – Konferencja I (Bazylika)
20.10 – Film – Błogosławiona Wina
21.00 – Apel Maryjny – Całonocne czuwanie (dla chętnych po 30 min) (Kaplica)

Sobota 23 III
7.30 – Godzinki do NMP – (Kaplica)
8.00 – Śniadanie
9.00 – Przygotowanie Liturgii – śpiew
9.15 – Konferencja II ( Sala konferencyjna)
11.30 – Eucharystia – Bazylika
13.00 – Obiad
15.00 – Droga krzyżowa – Kalwaria
17.00 – Konferencja III ( Sala konferencyjna)
18.00 – Kolacja
19.00 – 20.00 – Spotkania w ramach stowarzyszeń
20.15 – Różaniec (Kaplica)
21.00 – Apel Jasnogórski – zakończenie dnia

Niedziela 24 III
7.30 – Jutrznia ( Sala konferencyjna)
8.00 – Śniadanie
9.00 – Konferencja IV ( Sala konferencyjna)
10.45 – Przygotowanie liturgii (Kaplica)
11.00 – Msza św. z bł. na zakończenie rekolekcji
12.00 – Obiad

Ze względów organizacyjnych program może ulec modyfikacji.

List ojca Generała na uroczystość św. Wincentego

Do wszystkich członków Rodziny Wincentyńskiej Drodzy Bracia i Siostry w św. Wincentym, Niech łaska i pokój Jezusa zawsze będą z nami!

W tym roku 2018, po raz pierwszy obchodzimy Uroczystość św. Wincentego na początku piątego wieku charyzmatu wincentyńskiego. Jako pierwszy krok na tej drodze, jeszcze raz chciałbym zaproponować dwie następujące inicjatywy:

  • Odnowić i pogłębić naszą relację ze Świętymi, Błogosławionymi i Sługami Bożymi Rodziny Wincentyńskiej z całego świata jako wzór życia charyzmatem wincentyńskim.
  • Odnowić i pogłębić „kulturę powołań”.

Na dzień dzisiejszy Rodzina Wincentyńska jest obecna w 156 krajach na całym świecie. Aby uczcić Uroczystość św. Wincentego a Paulo we wspólnotach, parafiach, szkołach, na uniwersytetach i w innych miejscach służby oraz poprzez projekty, w jakie są zaangażowane różne gałęzie Rodziny Wincentyńskiej, na początku piątego wieku charyzmatu wincentyńskiego zachęcam, abyście w tym roku skupili się na pierwszym punkcie: “Pogłębić naszą relację ze Świętymi, Błogosławionymi i Sługami Bożymi Rodziny Wincentyńskiej.”

W tym celu zachęcam osoby z różnych gałęzi (zaangażowane we wspomniane wyżej dzieła) do wyboru jakiegoś Świętego, Błogosławionego lub Sługi Bożego Rodziny Wincentyńskiej i przygotowania prezentacji o nim w obrębie poszczególnych grup. Ponadto, opracujcie konkretny plan mający na celu przedstawienie wybranego Świętego, Błogosławionego lub Sługę Bożego w sąsiedztwie, wiosce, dzielnicy lub w innym dowolnie wybranym miejscu poza Waszą wspólnotą lub grupą. Przedstawienie członka Rodziny Wincentyńskiej – którego życie jest przykładem realizowania charyzmatu w historycznym miejscu i czasie, w których Bóg pozwolił mu żyć, by mógł wypełnić swą misję – będzie wspaniałym środkiem, by dzielić się dziedzictwem, duchowością i charyzmatem św. Wincentego a Paulo.

Oto kilka dodatkowych propozycji pomocnych w opracowaniu tego projektu:

  • Przyjrzyjcie się liście ze wszystkimi Świętymi, Błogosławionymi i Sługami Bożymi Rodziny Wincentyńskiej.
  • Wybierzcie według rozeznania taką osobę, która w Waszym środowisku lub miejscu posługi najlepiej przemówi do ludzi, którym ją zaprezentujecie.
  • Utwórzcie niewielką ekipę odpowiedzialną za przygotowanie tego projektu, która:
    • rozważy, jaki byłby najlepszy sposób przekazania życia, duchowości i charyzmatu wybranej osoby,
    • opracuje narzędzia, by przedstawić informacje za pomocą programu PowerPoint, broszur, Internetu, mediów społecznościowych, YouTube, Instagramu, itd.
  • W sposób szczególny zachęcajcie młodzież do pójścia w ślady tej osoby, proponując na przykład rozważenie powołania do życia konsekrowanego jako siostra, brat czy kapłan (pogłębiając w ten sposób kulturę powołań).
  • Jeżeli nie jesteście w stanie przygotować albo dać początek jakiejś inicjatywie przy okazji Uroczystości św. Wincentego a Paulo, powołajcie ekipę, która się tym zajmie i w dniu tej Uroczystości poinformujcie innych o niej. Określcie również, w jaki sposób, gdzie i kiedy zajmiecie się opracowaniem Waszego projektu i przygotowaniem różnych prezentacji.
  • Zachęcajcie innych do modlitwy w różnych potrzebach za wstawiennictwem wybranego Świętego, Błogosławionego lub Sługi Bożego oraz do ufności w jego wstawiennictwo u Boga. Bądźcie otwarci na łaski, cuda, uzdrowienia na duszy i ciele oraz na nawrócenia. W tym celu ułóżcie modlitwę za wstawiennictwem któregoś z nich, dołączając do niej adres pocztowy lub mailowy, na który będzie można przesyłać informacje o otrzymanych łaskach. Będzie to również pomocne w doprowadzeniu do końca procesów kanonizacyjnych lub beatyfikacyjnych naszych Błogosławionych i Sług Bożych. W przypadku wielu z nich wciąż potrzebne są cuda, które mogłyby być przedstawione Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, by świętość tych osób została oficjalnie uznana przez Kościół.
  • Informacje oraz krótkie artykuły ze zdjęciami prosimy o przesyłanie na adres: famvin.org albo cmglobal.org, abyśmy mogli podzielić się Waszą inicjatywą z całą Rodziną Wincentyńską.

Sam św. Wincenty wobec swych konfratrów powiedział, co myśli o wstawiennictwie Świętych:

„…powiedział do Wspólnoty, że w tym dniu Wszystkich Świętych powinna wznieść modlitwy do Boga i prosić o potrzebne łaski dla każdego z osobna i dla całego Zgromadzenia. «Wiecie o tym – powiedział – że w tym dniu nasz Pan zwykł zlewać łaski w wielkiej obfitości na swoich wiernych, którzy Go o nie proszą jak należy i czynią to za wstawiennictwem wszystkich Świętych. Skoro bowiem mamy wielu orędowników u Boga, przeto nie powinniśmy wątpić, że łaski, jakie On zlewa na wiernych w tym dniu, są obfitsze niż w inne święta poszczególnych Świętych. Zatem moi Księża i Bracia, to co powinniśmy czynić, to dziękować Jego Boskiemu majestatowi za dary i łaski, jakich zechciał udzielić wszystkim Świętym, którzy są teraz w Niebie i każdemu z osobna, a także za to, że dobrze wykorzystali te łaski i że z wytrwałością, aż do końca, spełniali dobre dzieła. Powinniśmy za to wszystko dziękować Bogu oraz za to, że tak dobrze praktykowali to pierwsze wskazanie, jakie nasz Pan dał im i nam: Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy Królestwo Niebieskie» (Mt 5,3)”.

Wasz brat w św. Wincentym, Tomaž Mavrič, CM Przełożony Generalny

Fryderyk Ozanam

W historii katolickiego ruchu społecznego i kulturalnego we Francji, ważną rolę odgrywał Fryderyk Ozanam. Działalność jego wyrosła na specyficznym gruncie, na gruncie Francji epoki Ludwika Filipa, rewolucji lutowej oraz początku rządów Napoleona III. Ozanam był dobrym znawcą swych czasów, które na ogół oceniał słusznie. Odegrał wielką rolę w odrodzeniu Kościoła w XIX wieku i zajął wybitne stanowisko wśród największych katolików tamtejszej epoki: Chateaubriand‘a, Montalambert‘a i Lacordaire‘a. Jego działalność literacka wiąże się w pewnym sensie z nurtem krytycznym, reprezentowanym w piśmiennictwie francuskim przez Balzaka.

Rola Ozanama to rola pioniera i prekursora szczerego chrześcijaństwa w świecie. Głosił hasła walki z nadużyciami burżuazji, rozwijał akcję charytatywną zachęcając młodzież do pracy w Konferencjach św. Wincentego a Paulo. Jednakże i tu zdawał sobie sprawę, że miłosierdzie indywidualne nie rozwiąże sprawy społecznej. Uważał to jedynie za wstęp do dalszej działalności, za minimum, które było możliwe do zrealizowania w ówczesnych warunkach. Akcja charytatywna była więc w rozumieniu Ozanama koniecznym wstępem do zasadniczej reformy stosunków społecznych. Opatrzność Boża powołała Ozanama, prawdziwego apostoła miłosierdzia, aby wkrótce został wyniesiony na ołtarze.

Fryderyk Ozanam wraz z innymi założycielami Konferencji Stowarzyszenia Św. Wincentego a Paulo (SSVP) należał do grupy studentów katolickich na Sorbonie, która dała początek tej inicjatywie, do której odnoszono się z prawdziwym entuzjazmem. Główną zasadą, poniekąd osią ich poszukiwań i refleksji było przekonanie, że ekonomia powinna się liczyć z ludźmi. Kiedy w 1830 r. wybuchła rewolucja, jeden z założycieli Konferencji, Fryderyk Ozanam miał zaledwie 17 lat, żarliwą wiarę i był otwarty na nowe idee. Przekonywał, że za każdą cenę trzeba uniknąć walki klas. Do przeprowadzenia koniecznych zmian należy użyć miłości i wiary, a nie środków politycznych. W 1831 r. Journal des débats, traktował klasę robotniczą jako barbarzyńców i wrogów. Ozanam oskarżał właścicieli kapitału o pogardę dla godności ludzkiej, wyzysk i upodobnienie robotnika do maszyny, o niewolnictwo, wykorzystywanie nędzy do upowszechniania rozpusty, o zepsucie obyczajów, demaskował brutalność ekonomistów i przedsiębiorców.

Niewielka grupa studentów katolickich, kolegów Ozanama na Sorbonie, skupiła się wokół niego. Byli wśród nich Jules Devaux, Francois Lallier, Auguste Le Taillandier i Paul Lamache, zatem wszyscy przyszli członkowie pierwszej Konferencji. Ponieważ chcieli prowadzić zdecydowaną polemikę ze studentami niewierzącymi, Lamache, Ozanam i Lallier zdecydowali się na przygotowywanie dyskusji w grupie, aby razem dobierać i szlifować argumenty. Fryderyk Ozanam był więc doskonale przygotowany do polemiki. Jednak po publikacji deklaracji, szerokiej debacie, ujawnieniu przekonań, każda strona pozostała przy swoich racjach. Le Taillandier był pierwszym spośród założycieli Stowarzyszenia, który chcąc podeprzeć moralnie swych przyjaciół mówił: Zrzeszenie miłosierdzia, które skupiało by grupę katolików miałoby podwójną zasługę: podtrzymywałoby w nich ducha wiary, a także sprawiłoby, że ich koledzy, obojętni religijnie, mogliby widzieć trwałą i dobroczynną żywotność chrześcijaństwa. Wszyscy byli zgodni z twierdzeniem Ozanama, że nie tyle należy o miłosierdziu rozprawiać, ile trzeba je podjąć i spieszyć z pomocą biednym.

Ozanam nie tylko zajmuje wybitne miejsce w historii katolicyzmu francuskiego, lecz również stanowi ciekawą pozycję w rozwoju nauki i kultury francuskiej doby romantycznej. Człowiek o wysokich zaletach charakteru, o nieprzeciętnej inteligencji, posiadał bardzo szerokie zainteresowania zwłaszcza kulturą i literaturą. Miał wybitne poczucie piękna i duży zakres wiadomości z historii sztuki, o czym świadczą liczne uwagi o zabytkach sztuki i ich twórcach. Odznaczał się również zrozumieniem piękna krajobrazu włoskiego, szwajcarskiego i innych krajów, jak i wrażliwością na swoisty urok prowincji francuskiej.

Jako katolik łączył posłuszeństwo wobec Kościoła z niezależnością sądów w dziedzinie spraw doczesnych zarówno naukowych, jak i politycznych. Kościół w jego rozumieniu powinien być między innymi czynnikiem wszechstronnego postępu. Ozanam w swych naukowych pracach oraz artykułach publicystycznych wykazywał, jak Kościół przyczynił się skutecznie do rozwoju cywilizacji antycznej i średniowiecznej. Popierał postęp w dziedzinie społecznej, kulturalnej, moralnej i gospodarczej.

Gdy chodzi o czasy nowożytne, Ozanam rozumiał, że zmieniły się warunki, że czasy są dla Kościoła trudniejsze niż w średniowieczu. Uważał, że Kościół powinien znaleść wspólny język z ludźmi XIX wieku i temu zadaniu poświęcił lwią część działalności społecznej, a także pedagogicznej i literackiej. Zdawał sobie sprawę, że wiek XIX jest wiekiem przełomowym w dziejach ludzkości. Twierdził, że rozwój katolicyzmu i jego oddziaływanie na ludzi, będzie zależał w dużym stopniu od przystosowania się do potrzeb i mentalności człowieka wspólczesnego. Od tego zależy dalszy rozwój dziejów.

Ozanam związany był z liberalnym katolicyzmem francuskim, ale w wielu sprawach różnił się od niego, zachowując własną linię postępowania, okazując wiele oryginalności i śmiałości poglądów.

Jego gorącym pragnieniem było oderwanie katolicyzmu od niebezpiecznych i szkodliwych związków z siłami, które bezpowrotnie straciły sens istnienia, z siłami przeciwstawiającymi się nowym tendencjom społecznym i politycznym. Widział on szkodliwość angażowania się Kościoła w walkę o przywrócenie wpływów feudalizmu i sprzymierzonej z nim dynastii Bourbonów.

Mimo wielu trudności, Ozanam nigdy nie wątpił w słuszność reprezentowanych przez siebie poglądów i nigdy od nich nie odstąpił. Dlatego osobą Ozanama nie przestały interesowaś się pokolenia żyjące po nim, o czym świadczą liczne prace na temat jego działalności i osiągnięć. Pozostaną zawsze aktualne myśli Ozanama zawarte w liście:

“ Sprawa, która dzieli ludzi naszych czasów, nie jest sprawą polityczną, ale społeczną… Jest wiele osób, które posiadają dużo i pragną posiadać jeszcze więcej… Przygotowuje się walka pomiędzy tymi dwoma klasami: z jednej strony moc zła, z drugiej moc rozpaczy. Trzeba nam się spieszyć, jeżeli nie po to, aby zapobiec walce, to aby zmniejszyć szok” (Ozanam, 13 listopada 1836).

Zasługą jego jest i pozostanie zrozumienie sensu młosierdzia w duchu św. Wincentego a Paulo, które szeroko zaowocowało w świecie. Obecnie Konferencje Wincentyńskie liczą około 850 tysięcy członków w 130 krajach. W Stanach Zjednoczonych, gdzie skupiają około 64 tys. osób, przeznaczono 100 mln USD na pomoc dla potrzebujących.

Fryderyk Ozanam został ogłoszony błogosławionym przez Jana Pawła II w sierpniu 1997 roku w Paryżu. Ceremonia ta, pierwsza tego typu w stolicy Francji, odbyła się podczas wizyty Ojca Świętego we Francji z okazji XII Światowego Dnia Młodych w dniu 22 sierpnia.

Dla setek tysięcy młodzieży z całego świata i katolików świeckich ten francuski działacz, profesor Sorbony, pozostanie wzorem w ich działaniach apostolskich. Ostatnie jego słowa brzmią jak testament:

“Chciałem poświęcić moje życie na służbę wiary, lecz uważam się za sługę nieużytecznego, jako robotnik z ostatniej chwili, którego Mistrz przyjmuje jedynie poprzez miłosierdzie. Wydaje mi się, że moje dni były dobrze wypełnione i jeśli, pomimo że mało jest w tym mojej zasługi, udało mi się zgromadzić wokół mojego krzesła liczną młodzież, to po to, by ukazać mojemu audytorium zasady wiary chrześcijańskiej i nauczyć szacunku do tego, czym pogardzają: Kościoła, papiestwa, kleru.

Pielgrzymka RW na Jasną Górę 2018 r.

Serdecznie zapraszam Rodzinę Wincentyńską na wrześniową pielgrzymkę do Częstochowy w dniach 22-23 września 2018 r. Rok 2018 świętujemy jako Jubileusz 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Chcemy podziękować Maryi i Jej Synowi za ten dar oraz gorąco prosić, aby go bezmyślnie nie utracić.

PROGRAM

Sobota 22 IX
14.30 – Powitanie pielgrzymów – kapilca Cudownego Medalika
15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego
Miejsce i rola ubogich w liturgii – konferencja: Ks. prof. Przemysław Nowakowski CM
18.30 – Uroczysta Msza św. w Kaplicy Cudownego Obrazu. Przewodniczy i kazanie wygłosi J. E. Ks. Bp Paweł Socha
Ok. 19.45. Kolacja
21.00 – Udział w Apelu Jasnogórskim

Niedziela 23 IX
7.00 – Droga krzyżowa na Wałach
8.30 – Śniadanie
9.00 – 10.00 – Spotkania w ramach stowarzyszeń
10.30 – Msza św. koncelebrowana – kaplica Cudownego Medalika przewodniczy Ks. Wizytator Kryspin Banko CM
11.30 – Tu zawsze byliśmy wolni – konferencja: 
 Red. Grzegorz Górny po konferencji promocja książki Królowa
12.55 – Anoł pański – pożegnanie – obiad

Zaproszenie kieruję do wszystkich tworzących Rodzinę Wincentyńską w Polsce a także niezrzeszonych pragnących poznać duchowość wincentyńską.

Noclegi:
Miejsca noclegowe i posiłki rezerwujemy indywidualnie bezpośrednio w domach pielgrzyma. W Domu Rekolekcyjnym Sióstr Miłosierdzia na ul. Św. Barbary 43, gdzie odbędą się nasze spotkania proszę o indywidualną a jeszcze lepiej grupową rezerwację miejsc: tel.: 034-3241177. Dla usprawnienia pracy Sióstr proszę o wcześniejszą rezerwację posiłków dla większych grup, aby przygotować ich odpowiednią ilość!

Serdecznie pozdrawiam Księży Superiorów, Proboszczów, Opiekunów, Siostry Miłosierdzia,
 Panie i Panów z Wincentyńskich Stowarzyszeń oraz Młodzież Maryjną i zapraszam na Jasnogórskie Spotkanie.

Ks. Jerzy Górny CM
Moderator Rodziny Wincentyńskiej

Zaproszenie na tydzień formacji Wincentyńskiej 10-15 lipca 2018

Ważne jest, abyśmy umieli uczulić nasze serca na
cierpienia i niedole naszych bliźnich. Prośmy nieustannie
Boga, aby obdarzył nas duchem prawdziwego miłosierdzia.
Św. Wincenty a Paulo

Powyższe słowa św. Wincentego a Paulo przekonują nas, abyśmy nieustannie pracowali nad wrazliwością naszego serca i napełniali się duchem prawdziwego miłosierdzia. Dlatego po raz kolejny zapraszam do Misjonarskiego Ośrodka Formacyjnego „Vincentinum” w Krzeszowicach, gdzie odbędzie się Tydzień Formacji Wincentyńskiej. Zaproszenie kieruję do wszystkich tworzących Rodzinę Wincentyńską (dorośli 
i młodzież) a także do tych, którzy pragną poznać duchowość 
św. Wincentego a Paulo, łącząc to z wakacyjnym wypoczynkiem. 
W programie przewidziano: wykłady, prelekcje, pokazy multimedialne, warsztaty, ciekawe filmy. Nauka śpiewu prowadzona przez młodzież ubogaci przeżywanie liturgii i codziennej Eucharystii. Przewidziana jest także pielgrzymka do Ludźmierza i Zakopanego. Nie zabraknie czasu na wypoczynek i osobistą modlitwę, budowanie wzajemnych więzi
w atmosferze radości.

Nocleg w pokoju dwuosobowym z łazienką – 395 zł (za cały pobyt) (nocleg, wyżywienie, koszty organizacyjne).
Do dyspozycji uczestników jest kaplica, sala konferencyjna, kawiarnia, sala telewizyjna, 2h parku ze ścieżkami spacerowymi.

Read More

Korzystając z tej witryny, zgadzasz się zaakceptować naszą Politykę Prywatności i Politykę Cookies