18 grudnia 2025 w Krakowie odbył się pogrzeb naszego współbrata śp. ks. Lucjana Banko CM.

Mszy Świętej w kościele seminaryjnym na Stradomiu i modlitwie na Cmentarzu Rakowickim przewodniczył bp. Paweł Socha CM.

We wprowadzeniu ksiądz Wizytator przypomniał życie ks. Lucjana i jego posługę. Mówił m.in.:

„W wigilię pierwszej niedzieli adwentu, 29 listopada, ks. Lucjan Banko przewodniczył w kościele parafialnym św. Ruperta we Freilassing uroczystym nieszporom, którymi zainaugurował jubileusz 100-lecia parafii. Cieszył się z tych obchodów, wraz ze swymi współpracownikami przygotował bardzo szczegółowy harmonogram Jubileuszu. W pierwszą niedzielę adwentu odprawił Mszę św., a potem przyszła szokująca nas wszystkich wiadomość… To był najkrótszy adwent w życiu Lucjana… 

Jako współbracia ks. Lucjana ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy, w duchu chrześcijańskiej solidarności i braterstwa, dzielimy ból rozstania z ks. Kryspinem, jego rodzonym bratem, z rodziną i przyjaciółmi Zmarłego. 

Ks. Lucjan Banko urodził się 26 lipca 1959 roku w Wodzisławiu Śląskim. Do Zgromadzenia Księży Misjonarzy wstąpił w 1980 roku. Złożył śluby święte 8 grudnia 1984 roku, a święcenia prezbiteratu przyjął w dniu 24 maja 1986 roku.

Po święceniach pracował przez pięć lat w parafii Najświętszej Maryi Panny Różańcowej w Pabianicach; a następnie przez trzy lata w parafii Świętego Krzyża w Warszawie.

Od 1994 roku jego kapłańskie życie i posługa związały się na stałe z obszarem języka niemieckiego. Najpierw pracował w Austrii, kolejno: przez rok w Anthering, cztery lata jako proboszcz w Berndorfie i 9 lat jako superior i proboszcz w Wiedniu. W 2008 roku podjął posługę proboszcza w parafii św. Ruperta we Freilassing w Górnej Bawarii. Był tam proboszczem przez 17 lat. 

W minioną sobotę żegnaliśmy ks. Lucjana we Freilassing. O tym, jakim był kapłanem i misjonarzem, świadczył wypełniony po brzegi kościół parafialny i przepięknie przygotowana liturgia, która w jakimś sensie stała się wyrazem wdzięczności parafian i mieszkańców Freilassing dla Lucjana.

Zapamiętamy go przede wszystkim jako pogodnego, zawsze życzliwego, pełnego empatii i zrozumienia Współbrata; wrażliwego na piękno, estetę, ceniącego porządek, umiarkowanego i powściągliwego w ocenach, wielkiego fana piłki nożnej. A przede wszystkim gorliwego kapłana i misjonarza, traktującego z ludzką serdecznością spotykanych ludzi i z odpowiedzialnością pełnione obowiązki. 

Drogi Księże Lucjanie, nasz drogi Współbracie! Dziękujemy dziś Panu Bogu za Twoje kapłańskie i misjonarskie życie. A Tobie tak po ludzku dziękujemy za każdy uśmiech, dobre słowo, życzliwość i przyjaźń, prostotę ducha. 

Niech Zmartwychwstały Pan będzie Twoją nagrodą i radością”.

Homilię wygłosił ks. Kazimierz Stelmach CM. Podkreślił w niej, że ks. Lucjan „był człowiekiem modlitwy”. To z niej czerpał siłę i pokój. Zwrócił uwagę, że nasz współbrat nigdy nie krytykował innych, i miał wielką wrażliwość. Wyraził też wdzięczność Bogu za takiego misjonarza: Nie pytamy Cię, Panie, dlaczego nam go zabrałeś, lecz dziękujemy Ci, że nam go dałeś.

Dziękujemy Bogu za księdza Lucjana. Za jego gorliwą pracę naszych domach w całej Polsce, za jego miłość do Boga i ludzi, uśmiech, prostotę, życzliwość. Modlimy się, by dobry Ojciec jak najszybciej przyjął go do siebie.

Dobry Jezu, a nasz Panie, daj mu wieczne spoczywanie.