190 rocznica Objawienia Maryjnego

W bieżącym roku przypada 190. rocznica objawienia maryjnego, jakie miało miejsce w 1830 roku w Paryżu przy rue du Bac. Łaski spotkania z Najświętszą Panną dostąpiła siostra Katarzyna Labouré ze zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia (Szarytki). Każda rocznica jest okazją do przypomnienia i pogłębienia minionych wydarzeń.

Objawienia, jakie miały miejsce w lipcu, listopadzie i grudniu 1830 roku, przed La Salette i Lourdes, otwierają nowy okres interwencji Najświętszej Panny w życiu Kościoła i określa się je powszechnie od nazwy ulicy, przy której znajduje się kaplica objawień jako Rue du Bac. Bardziej niż miejsce znany jest Cudowny Medalik, który stał się narzędziem Bożego działania przez niezliczone uzdrowienia i nawrócenia. Na jego awersie widnieje inwokacja, którą ujrzała siostra Katarzyna: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do ciebie uciekamy”. Dała ona ostateczny impuls do zakończenia prowadzonych przez wieki dyskusji na temat niepokalanego poczęcia Maryi. W dniu 8 grudnia 1854 roku bł. Pius IX podał do wierzenia prawdę o tym, że Najświętsza Panna została zachowana od grzechu pierworodnego i tym samym od wszelkiej skazy moralnej.

Zachęcamy zatem do zgłębiania treści objawienia oraz do włączenia się w modlitwę za światem, o jaką Maryja prosiła zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia (więcej zob. W. Rakocy, Św. Katarzyna Labouré i Cudowny Medalik, Kraków 2017, wyd. ITKM).

List na Wielki Post 2018

Maryja najdoskonalszym wzorem ukazującym drogę do Jezusa

Do wszystkich członków Rodziny Wincentyńskiej Drodzy Bracia i Siostry w św. Wincentym, Niech łaska i pokój Jezusa zawsze będą z nami!

Listem na Adwent w 2016 roku rozpoczęliśmy refleksję nad trzema filarami duchowości św. Wincentego: Wcieleniem, Trójcą Świętą i Eucharystią. W obecnym liście na Wielki Post rozważymy czwarty filar, jakim jest Błogosławiona Dziewica Maryja.

Na początku Wielkiego Postu, tych 40-stu dni z Jezusem na pustyni, chciałbym każdego z nas zachęcić, abyśmy napełnili serce ciepłem, ufnością, dyspozycyjnością i całą miłością, jaką syn lub córka może darzyć swą matkę. Obyśmy my również przylgnęli do Maryi czy też odnowili lub pogłębili nasze stałe przywiązanie do Niej dzięki trzem praktykom, które pomogą przybliżyć się do naszej Niebieskiej Matki. Ona jest najdoskonalszym wzorem ukazującym najlepszą i najkrótszą drogę do Jezusa – celu naszego życia, który jest dla nas wszystkim.

Codziennie modlić się na różańcu 

Razem z Maryją rozważamy różne etapy życia Jezusa. Maryja idzie z nami, towarzyszy nam, dodaje odwagi i inspiruje. Gdziekolwiek się udajemy, zawsze nośmy ze sobą różaniec. Bierzmy go ze sobą: do kieszeni, torby lub torebki, jako pierścionek lub bransoletkę, aby był w naszym zasięgu o każdej porze dnia. Możemy się nim modlić w kaplicy, na ulicy, czekając na autobus, metro lub pociąg, prowadząc samochód, spacerując, stojąc w kolejce. Miejmy zawsze przy sobie różaniec.

Św. Wincenty jest głęboko przekonany, że jesteśmy pod opieką Maryi:

„Bóg ciągle podtrzymywał we mnie wiarę w uwolnienie dzięki modlitwom, jakie zanosiłem do Niego i do Najświętszej Dziewicy Maryi, której wyłączne wstawiennictwo, jak mocno wierzę, przyczyniło się do mojego uwolnienia”. „…Również w czterech różnych miejscowościach, gdzie głosimy misje i tutaj także, wszyscy są zdrowi. Wydaje się więc, że nasz Pan chce okazać litość temu maluczkiemu Zgromadzeniu przez wstawiennictwo Najświętszej Dziewicy. Z tego powodu wysłaliśmy księdza Boudeta z pielgrzymką do Chartres”

Za przykładem Maryi, coraz bardziej przyswajać sobie cnoty pokory i czystości 

Św. Wincenty a Paulo daje Maryje jako przykład wszelkich cnót, ale w sposób szczególny podkreśla dwie z nich: pokorę i czystość.

Pokora 

Spośród wszelkich stworzeń w Niebie i na ziemi, nie ma osoby bardziej znanej, czczonej albo tak często dawanej za przykład. Nie ma nikogo innego, w kim Bóg, przez Jezusa, złożył więcej ufności. Nawet przez chwilę Maryja nie sądzi, że jest to Jej zasługą, ale uważa, że wszystko, czym jest i co posiada, jest łaską, darem, znakiem miłosierdzia od Jezusa. Maryja, jako Matka stawia się niżej swego Syna, nie wyżej. Ona urodziła Jezusa, od żłóbka opiekowała się Nim, przewijała Go, karmiła piersią i wychowywała aż do momentu, gdy stał się dorosły. Przez wszystko, co uczyniła i czyni dzisiaj, odsyła nas zawsze do Jezusa.

„…biegnijcie do Najświętszej Panny, prosząc Ją, by wam uzyskała u swego Syna łaskę uczestniczenia w Jej pokorze, która kazała Jej nazwać się służebnicą Pana, kiedy była wybrana na Jego Matkę. Cóż sprawiło, że Bóg wejrzał na Najświętszą Pannę? Ona to sama mówi: ‘To moja pokora’. Nie muszę Wam mówić, że jeżeli nasze Siostry będą uciekały się do Najświętszej Panny, która tak bardzo kochała tę cnotę, uzyska Ona dla nich od Boga łaskę praktykowania pokory” 

Czystość 

Jezus daje nam klucz, abyśmy wiedzieli, w jaki sposób praktykować czystość w myślach, słowach i uczynkach. Mówi, abyśmy byli czujni: „Nie to, co wchodzi do ust, czyni człowieka nieczystym, ale co z ust wychodzi, to go czyni nieczystym” (Mt 15,11). Wszystko zaczyna się w naszym sercu i umyśle.

Prośmy Jezusa, aby był obecny u początku naszych myśli, uczuć i pomysłów, by pomagał nam je „przepuszczać przez “filtr” Jego myśli, postaw i działań. To, co wypływa z naszych myśli, objawi się wówczas w słowach i czynach, które będą odzwierciedleniem postaw, uczuć i myśli Jezusa. Czystość będzie obecna i przeżywana w naszym życiu.

„Bądź szczególnie przywiązany do sposobu, w jaki Najświętsza Dziewica kierowała osobą naszego Pana, a wszystko pójdzie dobrze”. 

Natomiast myśli, uczucia i pomysły, które nie są „filtrowane” przez Jezusa, będą nas prowadzić w przeciwnym kierunku. Będziemy podatni na wpływ złego ducha, którego zamiary są jasne: zniszczyć w nas wszystko, co pochodzi od Boga, zniszczyć naszą relację z Jezusem. Szatan chce zająć miejsce Jezusa i wpływać na myśli, z których biorą początek nasze słowa i działania, abyśmy przeciwstawiając się czystości, zniekształcali naszą piękną istotę, nasze piękne serce stworzone na obraz Boga.

„…tajemnica Twojego serca. Naprawdę pragnę, żeby ono należało całkowicie do naszego Pana i proszę Świętą Dziewicę, żeby wzięła je od Ciebie i zaniosła do Nieba oraz złożyła w swoim Sercu i Sercu swego ukochanego Syna”. 

Rozpowszechniać przesłanie Matki Bożej od Cudownego Medalika i rozszerzać nabożeństwo do Niej z odnowioną gorliwością 

Cudowny Medalik jest po krzyżu najbardziej rozpowszechnionym symbolem chrześcijańskim w świecie. Tymczasem wiele osób nie miało jeszcze okazji go poznać, odkryć przesłania Maryi, otrzymać i nosić Medalik. Nie proszą o otrzymanie łask od Jezusa jak Maryja poleciła to św. Katarzynie Labouré, Siostrze Miłosierdzia, podczas Objawień z 1830, w Kaplicy Domu Macierzystego przy ulicy du Bac w Paryżu.

„Przychodźcie do stopni tego ołtarza. Tutaj łaski spłyną na każdego, kto o nie poprosi z ufnością i żarliwością”. 

Te promienie są symbolem łask, których udzielam tym, którzy Mnie o nie proszą”.

W czasie tego Wielkiego Postu, chciałbym zachęcić do refleksji, modlitwy i zorientowania się, jakie są możliwości we wszystkich miejscach naszej posługi: parafiach, szpitalach, przychodniach, szkołach, uniwersytetach, na misjach, podczas misji parafialnych… Tak więc tam, gdzie Cudowny Medalik nie jest znany, gdzie są osoby, które go jeszcze nie otrzymały, podejmijcie następujące działania:

  • rozdawajcie Cudowne Medaliki,
  • dołączcie do Medalików ulotkę z krótkim wyjaśnieniem historii i przesłania Cudownego Medalika,
  • utwórzcie lokalną grupę Stowarzyszenia Cudownego Medalika. Stanie się ono częścią Międzynarodowego Stowarzyszenia Cudownego Medalika, gałęzią Rodziny Wincentyńskiej obecną w wielu krajach świata.

Zachęcajcie do założenia, za zgodą proboszcza, nowej grupy Stowarzyszenia Cudownego Medalika w Waszej parafii, w szpitalach i przychodniach, w szkołach i na uniwersytetach dla osób z personelu, nauczycieli, profesorów oraz uczniów, podczas misji parafialnych, w których uczestniczą różne gałęzie Rodziny Wincentyńskiej zaangażowane w organizację i koordynację, w czasie innych misji… Zapraszajcie ludzi, aby formalnie przyłączyli się do takiej grupy, stając się jej członkami.

W wielu krajach, gdzie obecne jest Stowarzyszenie Cudownego Medalika, różne jego grupy są zrzeszone i koordynowane przez Radę Krajową danego kraju. Każde krajowe Stowarzyszenie Cudownego Medalika jest powiązane z Międzynarodowym Stowarzyszeniem Cudownego Medalika koordynowanym przez Wice-Dyrektora, Ks. Carla Pieber, CM. Przynależąc do Stowarzyszenia Cudownego Medalika, członkowie wzajemnie wspierają się modlitwą, angażują w rozpowszechnianie Cudownego Medalika oraz podejmują gesty solidarności.

Międzynarodowy Sekretariat Stowarzyszenia Cudownego Medalika chętnie udzieli wsparcia, informacji lub sugestii pomocnych przy założeniu grupy lokalnej. Jeżeli w kraju, w którym chcecie utworzyć nową grupę Stowarzyszenia Cudownego Medalika, istnieją już inne grupy lub krajowa struktura Stowarzyszenia, Międzynarodowy Sekretariat skontaktuje Was z nimi. Jeżeli w danym kraju nie ma struktury krajowej lub grup lokalnych, Międzynarodowy Sekretariat dostarczy wszelkich informacji koniecznych do założenia nowej grupy.

Międzynarodowe Stowarzyszenie Cudownego Medalika ma własną stronę internetową dostępną w sześciu językach, na której znajduje się wiele informacji, w tym informacje pomocne w założeniu nowej grupy. Oto jej adres: www.amminter.org Jeżeli potrzebujecie wszelkiej innej pomocy, prosimy pisać na następujący adres: mmainfo@famvin.org

Rozważając tworzenie nowych grup Stowarzyszenia Cudownego Medalika w danym kraju, pamiętajmy, że głębokim pragnieniem Maryi jest, aby Cudowny Medalik był rozpowszechniany aż po krańce ziemi. Matka Boże zapewnia, że jeżeli będziemy prosili Jezusa o łaski, otrzymamy je! Zaangażujmy się w tę cudowną przygodę, bądźmy głosem Maryi wyrażającym bezwarunkową miłość Jezusa do każdej poszczególnej osoby, poprzez słowa i czyny.

Postaraj się o wybicie Medalika na ten wzór. Osoby, które go będą nosić z ufnością, otrzymają wiele łask”

Niech 40 dni z Jezusem na pustyni przyniesie obfite owoce. Niech 40 dni z Jezusem na pustyni odnowi i pogłębi naszą relację z Maryją, naszą Niebieską Matką, i coraz bardziej przybliża nas do Niej:

  • codziennie módlmy się na różańcu,
  • za przykładem Maryi, coraz bardziej przyswajajmy sobie cnoty pokory i czystości,
  • rozpowszechniajmy przesłanie Matki Bożej od Cudownego Medalika i rozszerzajmy nabożeństwo do Niej z odnowioną gorliwością.

Niech te 40 dni z Jezusem na pustyni odnowi nasze serce, abyśmy otwierali się na codzienne „zmartwychwstawania” i przechodzili ze śmierci do życia, przygotowując się do naszego Zmartwychwstania ostatecznego.

Wasz brat w św. Wincentym, Tomaž Mavrič, CM Przełożony Generalny

Cudowny Medalik – objawienie i jego przesłanie

“Wierzymy, że — zgodnie z obietnicą Niepokalanej — nasze włączenie się w Jej modlitwę za świat przyczyni się do duchowego rozwoju i wzrostu Kościoła, a nam wyjedna obfite błogosławieństwo”.

Cudowny Medalik stanowi pokłosie objawień Najświętszej Panny, jakie miały miejsce w lipcu, listopadzie i grudniu 1830 roku w kaplicy Sióstr Miłosierdzia przy rue du Bac w Paryżu. Matka Boża objawiła się wówczas nowicjuszce zgromadzenia, siostrze Katarzynie Labouré (1806-1876), powierzając jej m.in. misję wybicia medalika. Pierwsze medaliki ukazały się w czerwcu 1832 roku i w krótkim czasie stały się narzędziem szczególnego Bożego działania, wielu uzdrowień i nawróceń – stąd zaczęto je nazywać cudownymi. Objawienie, zwłaszcza umieszczona na awersie inwokacja: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”, przyczyniło się bezpośrednio do ogłoszenia w 1854 roku przez Papieża Piusa IX dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Panny.

Objawienia na rue du Bac
Trzykrotne zjawienie się Najświętszej Panny w 1830 roku nastąpiło po długiej przerwie w objawieniach maryjnych, trwającej ok. 150 lat, i zapoczątkowało ich nową serię. Według słów siostry Katarzyny, objawienie w kaplicy Sióstr Miłosierdzia stanowi źródło dla kolejnych objawień, które w swej treści, zwłaszcza Lourdes i Fatima, nawiązują wprost do tego pierwszego. Żadne objawienie maryjne nie wniosło do życia Kościoła treści porównywalnych z przesłaniem Cudownego Medalika. Kolejne zjawienia się Najświętszej Panny są, wedle słów siostry Katarzyny, dopełnieniem objawienia w kaplicy przy rue du Bac.

Pierwsze zjawienie się Niepokalanej miało miejsce w nocy z 18 na 19 lipca 1830 roku. Najświętsza Panna wybrała na początek objawień uroczystość św. Wincentego a Paulo, założyciela Sióstr Miłosierdzia oraz Księży Misjonarzy, która wówczas przypadała w lipcu (obecnie 27 września). Podczas tego nocnego spotkania powiedziała siostrze Katarzynie, że chce powierzyć jej pewną misję. Zapowiedziała też trudności, z jakimi będzie musiała się zmierzyć w życiu, ale jednocześnie pokazała sposób ich rozwiązania. Wskazując ręką na tabernakulum, zachęciła ją, aby w chwilach trudnych przychodziła do stóp ołtarza. Zapewniła ją, że w obecności Jej Syna znajdzie rozwiązanie każdego problemu.

Drugie zjawienie się Niepokalanej nastąpiło 27 listopada (trzecie, grudniowe, było powtórzeniem listopadowego) i to podczas niego doszło do objawienia medalika. W trakcie wieczornej modlitwy w tej samej kaplicy przy rue du Bac siostra Katarzyna ujrzała Niepokalaną stojącą na białej półkuli, ubraną w białą suknię i biały welon opadający z obu stron do Jej stóp (błękitnosrebrzysty płaszcz dodał spowiednik). Biel symbolizowała Niepokalane Poczęcie Maryi. W dłoniach, na wysokości piersi, trzymała zaś złoty glob z małym krzyżem na jego szczycie, symbolizujący odkupioną ludzkość. Maryja miała wzrok skierowany ku górze, a unosząc nieco kulę ziemską, trwała na modlitwie do Syna. Katarzyna usłyszała głos mówiący jej: „Kula, którą widzisz, wyobraża świat cały […] i każdego człowieka z osobna”. Dostrzegła nawet na kuli ziemskiej kontury Francji, własnej ojczyzny. W trakcie objawienia na palcach Maryi pojawiły się pierścienie, z których zaczęły wychodzić promienie światła (symbol Bożych łask), opromieniając trzymany w dłoniach glob. Maryja wyjaśniła siostrze Katarzynie, że promienie światła „symbolizują łaski, jakie za moim pośrednictwem spływają na osoby, które mnie o nie proszą”.

Wizja Niepokalanej z globem w dłoniach stanowi serce wszystkich trzech objawień i ich podstawowe przesłanie: Maryja, Boża Rodzicielka i Niepokalanie Poczęta, wstawia się w niej u Syna za ludzkością i wyprasza dla niej łaski. Łaski te są łaskami wysłużonymi przez Syna, w których rozdawnictwie uczestniczy Jego Matka. Objawienie podkreśla to wyraźnie w symbolice pierścieni (skarbiec Bożych łask) na palcach Maryi. Nie jest Ona źródłem owych łask, ponieważ nie wypływają one bezpośrednio z Jej rąk.

Wstawiennicza modlitwa Niepokalanej za świat, zwłaszcza za grzeszników, jest tym, co szczególnie leżało na sercu św. Wincentemu a Paulo, czyli troską o zbawienie dusz. W odpowiedzi na wezwanie Najświętszej Panny i w duchu zgromadzenia siostra Katarzyna otaczała szczególną troską, poprzez posługiwanie i modlitwę, tych, którzy odwrócili się od Boga. W ten sposób włączyła się we wstawienniczą modlitwę Maryi za świat.

Wizja z globem w dłoniach przeszła następnie w obraz awersu i rewersu medalika. Cała wizja i jej przesłanie zostały przełożone na język kultu i przekazane w formie medalika ku pouczeniu i zbudowaniu ludu Bożego. Przesłanie wizji Maryi z globem ziemskim w dłoniach zawiera się obecnie na jego obydwu stronach. Siostra Katarzyna usłyszała wówczas polecenie wybicia medalika według ujrzanego wzoru, jak również zapewnienie o szczególnych łaskach dla tych, którzy będą go nosili z wiarą i odmawiali inwokację.

“Pierwsze medaliki ukazały się w czerwcu 1832 roku i w krótkim czasie stały się narzędziem szczególnego Bożego działania, wielu uzdrowień i nawróceń − stąd zaczęto je nazywać cudownymi “.

Awers i rewers pierwszego Cudownego Medalika – wybitego 30.06.1832 r. przez Adriana Vachette’a w liczbie 1500 szt.

Symbolika Cudownego Medalika
AWERS. Przedstawia Najświętszą Pannę jako Niepokalanie Poczętą, czyli wolną od wszelkiej zmazy grzechu. Kula ziemska, trzymana przez Maryję w dłoniach, znikła. Pojawiła się natomiast pod Jej stopami, lecz w innej postaci, tj. koloru brunatnego i z wężem, któremu Maryja miażdży głowę. Niepokalana została teraz przedstawiona jako uczestnicząca w naszych zmaganiach ze złem i wspomagająca nas w drodze do pełnego zjednoczenia ze swym Synem (obraz łask w promieniach światła). Awers medalika wiąże temat obdarowywania łaskami z tematem zwycięstwa nad złem w graficznym zestawieniu obu motywów: wąż na powierzchni ziemi i kierujące się w jej stronę promienie. Zwycięstwo nad złem dokonuje się dzięki Bożej łasce, w której wypraszaniu i rozdawnictwie Niepokalana pełni szczególną rolę.

Tę rolę wyraża inwokacja: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”. Maryja wstawia się bezustannie za nami u Syna. Rozbudowana wersja inwokacji („…i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają” itd.) nie została objawiona przez Maryję. Jej autorem jest św. Maksymilian Kolbe. Podobnie nie pochodzi z objawienia zawołanie „O Królowo bez grzechu poczęta…”. Medaliki z takim zawołaniem w jęz. łacińskim („Regina…”) pojawiły się ostatnio w obiegu. Jeżeli dopuszczalne jest za o. Maksymilianem wydłużanie inwokacji jako modlitwy (lecz nie na medaliku), to niedopuszczalne jest wprowadzanie do niej zmian (np. „O Królowo…”). Owa modlitwa została objawiona przez samą Maryję i nie wolno jej zmieniać. Potrzeba niezwykłej zarozumiałości graniczącej wręcz z diabelską butą, aby rościć sobie prawo do poprawiania słów Niepokalanej. Należy zatem modlić się dokładnie takimi słowami, jakich nauczyła nas Maryja. Zmienianie inwokacji na „O Królowo…” jest niefortunne jeszcze z innej racji. Zawołanie „O Maryjo…” zawiera w sobie wszelkie wymiary Jej misji, jak Matka, Królowa, Orędowniczka, Pośredniczka itd. Wezwanie „O Królowo…” zawęża Jej misję do jednego wymiaru, co prowadzi do zredukowania i wypaczenia przesłania objawienia. W ogóle wszelkie zmiany na medaliku są niepożądane z racji duszpasterskich. Wprowadzają one wśród wiernych wątpliwości, niepokój, następnie zagubienie, a w konsekwencji prowadzą do osłabienia czy nawet zanegowania prawdy Bożej. Niech przykładem dla nas będzie św. Katarzyna Labouré, która żywo występowała przeciwko próbom zmian na medaliku.

REWERS. Na rewers medalika składają się trzy motywy: zranione Serca Jezusa i Maryi, ponad nimi litera „M” z małym krzyżem na podstawie oraz wieniec z dwunastu gwiazd.

Litera „M” ze splecionym z nią małym krzyżem na podstawie – to symboliczne przedstawienie Niepokalanej z wizji z globem ziemskim w dłoniach. Krzyż na podstawie, która jest szersza od jego ramion, wyobraża krzyż stojący na ziemi, czyli kulę ziemską, jaką we wspomnianej wizji Maryja trzyma w dłoniach. Gest trzymania w dłoniach globu wyobraża splecenie podstawy krzyża z literą „M”.

Poniżej tego symbolu znajdują się dwa zranione Serca, Jezusa i Jego Matki. Misja wstawiennicza Niepokalanej w wizji z globem w dłoniach została Jej powierzona przez Syna pod krzyżem. To tam w osobie wiernego ucznia, apostoła Jana, bierze Ona w swą macierzyńską opiekę całą ludzkość: „Oto syn Twój” (J 19,26). Umierający Jezus włącza nas w tę samą macierzyńską relację, jakiej doświadczył z Jej strony za swego ziemskiego życia i doświadcza obecnie w niebieskiej chwale. Ten fakt stanowi podstawę dla wstawienniczej misji Maryi: gest trzymania w dłoniach globu (ludzkości) i jego przedstawianie Synowi wyrasta z misji powierzenia Jej pod krzyżem odkupionej ludzkości.

Oba centralne motywy rewersu otacza wieniec z dwunastu gwiazd. W całej tradycji biblijnej gwiazda, szerzej motyw światła, symbolizuje Mesjasza („powstanie gwiazda z Jakuba”: Lb 24,17 oraz Ml 3,20; Mt 2,2; 2 P 1,19). W Apokalipsie 2,28 i 21,23 Jezus jest nazwany gwiazdą poranną, a w 22,16 lampą, która oświeca całą ludzkość. Sam Jezus stwierdza o sobie: „Ja jestem światłością świata” (J 8,12). Liczebnik dwanaście nawiązuje zaś do dwunastu pokoleń Izraela i następnie do dwunastu apostołów wyobrażających nowy lud Boży, Kościół.

W dwunastu gwiazdach mamy połączenie dwóch motywów: Chrystusa w obrazie gwiazdy i Kościoła w liczebniku dwanaście. Symbol będący fuzją motywu gwiazdy i liczebnika dwanaście podkreśla nierozdzielną jedność Chrystusa z Kościołem. Jak liczebnik dwanaście nie istnieje bez gwiazdy, czyli sam w sobie (czysta abstrakcja), tak Kościół nie może istnieć bez Chrystusa. Mamy tu głębokie przesłanie chrystologiczne.

W obrazie dwunastu gwiazd ważniejszy jest motyw gwiazdy niż liczebnik dwanaście, ponieważ ów liczebnik dochodzi do głosu dzięki motywowi gwiazdy. Dlatego dwanaście gwiazd wskazuje przede wszystkim na Chrystusa; dopiero w drugiej kolejności – na Kościół. Wieniec z dwunastu gwiazd na rewersie medalika należy zatem postrzegać jako jedną wielką światłość, Chrystusa, która oświeca całą ludzkość i która, tj. Chrystus, jaśnieje w swych członkach, czyli w ludzie Bożym.

Niepokój niektórych wiernych budzi liczba ramion gwiazd na medaliku. Sugerują oni, że gwiazda pięcioczy sześcioramienna jest znakiem masońskim. Z tego powodu uciekają oni w gwiazdę ośmioramienną. Otóż gwiazdy na Cudownym Medaliku były od chwili jego pierwszego wybicia pięcioramienne. W starożytności gwiazda pięcioramienna (pitagorejska) była uznawana podobnie jak okrąg za figurę doskonałą, ponieważ niemającą początku ani końca (rysuje się ją jednym pociągnięciem ręki). Pierwsi chrześcijanie przejęli ją i odnieśli do Chrystusa, Alfy i Omegi. Gwiazda pięcioramienna wskazywała też na pięć ran naszego Pana.

Niepokoje związane z gwiazdą pięcioramienną wynikają z niewiedzy oraz z lęków słabej wiary. Symbolom funkcjonującym w chrześcijaństwie (np. krzyż) nikt i nic nie jest w stanie nadać innej treści i sprawić, żeby szkodziły one wiernym, ponieważ moc nadaje im sam Bóg. A nikt nie jest potężniejszy od Niego. Zła moc może być związana z symbolami „pogańskimi”, lecz nie z chrześcijańskimi. Jeżeli masoneria zaczęła posługiwać się gwiazdą pięcioramienną, to nie możemy wyrzekać się chrześcijańskiej symboliki owej gwiazdy i z niej rezygnować, ale należy się jej jeszcze mocniej trzymać – tak jak czynimy to w przypadku krzyża. Inaczej będziemy bardziej bali się Złego, niż pokładali ufność w Bogu. Tym samym przyznamy, że Zły bardziej na nas oddziałuje od Boga. Widać to u ludzi, którzy obsesyjnie doszukują się wszędzie motywów wrogich Bogu. Przykładowo w znakach chrześcijańskich jak Cudowny Medalik dopatrują się motywów masońskich. Dzieje się tak, ponieważ szatan zawładnął ich umysłami. Podpowiada im rzekome motywy masońskie w symbolach chrześcijańskich, aby je odrzucili lub zmienili. Wie on bowiem, że wypierając się znaków chrześcijańskich, pośrednio wyprą się oni Boga. W ten sposób osiąga swój cel: prowadzi do odrzucenia tego, co Boże. My zaś nie możemy być jak chorągiewka na wietrze, miotani przez nieuzasadnione obawy czy lęki, ponieważ wtedy będziemy sterowani przez szatana. My mamy mocno trzymać się Chrystusa i tak samo świadomie i mężnie stać przy symbolach chrześcijańskich. Kto bowiem trwa mocno w Bogu, nie lęka się Złego.

Skoro od początku gwiazdy na Cudownym Medaliku były pięcioramienne i z takimi gwiazdami stał się on narzędziem Bożego działania, należy trzymać się pierwowzoru. Zamiast lękać się gwiazdy pięcioramiennej, należy bardziej zaufać Bogu, który uczynił ją znakiem Chrystusa – Światłości świata.

Dwanaście pięcioramiennych gwiazd znajduje się w godle Unii Europejskiej. Nie jest to przypadek. Jego twórcy przyznali, że inspiracją był dla nich Cudowny Medalik. W godle Unii mamy zatem symbol chrześcijański.

Przesłanie Cudownego Medalika
Przesłanie Medalika rozwija się od awersu do rewersu. Po nawiązaniu na awersie do walki z siłami zła, dzięki udzielonym łaskom, i po zapowiedzi ostatecznego nad nimi zwycięstwa (wąż pod stopami Niepokalanej), na rewersie mamy obraz doskonałej jedności Chrystusa z Kościołem (motyw dwunastu gwiazd). Z owego mistycznego zjednoczenia Chrystusa z Kościołem centralna część rewersu uwypukla dwie prawdy: 1) zjednoczenie Matki z Synem (motyw Serc), z czego wyrasta 2) misja Maryi względem powierzonego Jej opiece ludu Bożego (litera „M” z krzyżem na podstawie).

Na rewersie zostaje przypisana Chrystusowi i Kościołowi centralna pozycja. Cały obraz rewersu i medalika jest wyobrażeniem tajemnicy Kościoła, Mistycznego Ciała Chrystusa: jedność Chrystusa z Kościołem (obraz dwunastu gwiazd), w ramach czego podkreśla się szczególną pozycję i misję Matki Odkupiciela i naszej. W przesłaniu Cudownego Medalika, jak uczyni to ponad 130 lat później Sobór Watykański II, posłannictwo Niepokalanej jest przedstawione w kontekście tajemnicy Chrystusa i Kościoła. Jaka niezwykła poprawność teologiczna!

Rewers medalika stanowi kulminację całego objawienia w obrazie ostatecznej doskonałości Kościoła. Nienaruszona przez grzech doskonałość Niepokalanej, podkreślona w symbolice bieli (ubrana na biało i stojąca na białej półkuli), stanowi zapowiedź odzyskanej, ostatecznej doskonałości całej reszty odkupionych (symbolika złotego globu nawiązująca do Izajaszowego „przetopieni jak złoto w tyglu”). W tym kontekście wstawiennicza modlitwa Maryi z wizji z globem w dłoniach, przedstawiona symbolicznie na rewersie, jawi się jako prośba o ostateczne wypełnienie się historii zbawienia. O to prosi autor Apokalipsy: „Przyjdź, Panie Jezu” (22,20), o to modlili się pierwsi chrześcijanie: „Niech przeminie ten świat…” (Didache X, 6) i o to modli się stale cały Kościół w pierwszych trzech prośbach „Ojcze nasz”.

Na obu stronach medalika Najświętsza Panna jest przedstawiona jako Matka: w relacji do Syna Bożego i do nas. Maryja jako Matka Kościoła uczestniczy w obecnych zmaganiach odkupionej ludzkości (awers), której jest najznamienitszym przedstawicielem, a mocą wysłużonych przez Chrystusa łask wspomaga ją w drodze do pełnego z Nim zjednoczenia (rewers). Naszym zadaniem jest rozpowszechnianie Cudownego Medalika oraz jego przesłania. A odpowiedzią na przesłanie objawienia powinno być uczczenie Niepokalanej w Jej roli troskliwej Matki oraz włączenie się w Jej wstawienniczą modlitwę za odkupioną przez Jej Syna ludzkość, czyli zabieganie w łączności z Nią o zbawienie dusz. Święta Katarzyna jako wizjonerka objawienia odpowiedziała na wezwanie Maryi przez swe czyny i modlitwę, zwłaszcza różańcową. Kościół docenił jej życie i pracę, ogłaszając ją błogosławioną w 1933, a świętą w 1947 roku.

Wierzymy, że – zgodnie z obietnicą Niepokalanej – nasze włączenie się w Jej modlitwę za światem przyczyni się do duchowego rozwoju i wzrostu Kościoła, a nam wyjedna obfite błogosławieństwo.

ks. prof. Waldemar Rakocy CM

“Maryja jako Matka Kościoła uczestniczy w obecnych zmaganiach odkupionej ludzkości, której jest najznamienitszym przedstawicielem, a mocą wysłużonych przez Chrystusa łask wspomaga ją w drodze do pełnego z Nim zjednoczenia “.

Uroczystość NMP Niepokalanej od Cudownego Medalika

F002Początki Cudownego Medalika są związane z objawieniami Matki Bożej, jakie miały miejsce w Paryżu w 1830 r., w kaplicy przy ulicy du Bac. W sobotę 27 listopada 1830 r. Niepokalana objawiła się siostrze Miłosierdzia, św. Katarzynie Labouré, powierzając jej misję wybicia medalika według podanego wzoru:

Powiedz, aby wybito medalik według tego wzoru – mówi Najświętsza Dziewica. Osoby, które będą go z ufnością nosiły, zwłaszcza na szyi, otrzymają wiele łaski.

Medalik rozpowszechnił się bardzo szybko w cudowny sposób. Za jego pośrednictwem działy się niezliczone nawrócenia i uzdrowienia. Ludzie doznawali szczególnej opieki Matki Bożej. Wobec tych nadzwyczajnych faktów, arcybiskup Paryża, De Quelen, wydał oficjalne zarządzenie przeprowadzenia badań dotyczących pochodzenia Medalika oraz zjawisk, jakie miały miejsce za jego przyczyną. Wniosek przeprowadzonego dochodzenia był następujący:

Nadzwyczajna szybkość, z jaką ten medalik się rozpowszechnił, ogromna liczba wybitych i rozprowadzonych medalików, zadziwiające dobrodziejstwa i specjalne łaski, jakie wierni otrzymali dzięki pokładanej w nim ufności wydają się być znakami, poprzez które niebo chciało potwierdzić rzeczywistość objawień, prawdziwość zeznań św. Katarzyny Labouré oraz potrzebę rozpowszechnienia medalika.

W 1846 r., w następstwie głośnego nawrócenia Żyda Alfonsa Ratisbonne, papież Grzegorz XVI potwierdził wnioski zawarte w orzeczeniu arcybiskupa Paryża.

Na awersie medalika, wokół postaci Matki Bożej, znajduje się napis: O Maryjo bez grzechu poczęta módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy. W języku francuskim napis ten brzmi: O Marie conçue sans péché, priez pour nous qui avons recours a vous. W ten sposób Maryja objawia, że jest poczęta bez grzechu, czyli Niepokalana.

Z rąk Matki Bożej rozchodzą się promienie. Są one symbolem łask, które Maryja nam wyprasza u swego Syna.

Maryja depcze głowę węża, czyli szatana, aby ukazać, że z jej pomocą możemy zwyciężyć wszelkie zło.

Na rewersie znajduje się litera M połączona poprzeczną belką z górującym nad nią krzyżem. Symbol ten wskazuje, że Syn Boży zbawia nas przez swoją mękę i śmierć na krzyżu w obecności swojej Matki stojącej pod krzyżem.

Poniżej litery M są dwa serca: Jezusa, otoczone koroną cierniową i serce Maryi przebite mieczem. Symbolizują one miłość Jezusa i Jego Matki do nas wszystkich.

Dwanaście gwiazd wskazuje na Kościół zbudowany na fundamencie Apostołów i przypomina, że jesteśmy wezwani do apostolstwa i życia w świetle Ewangelii.

Już po objawieniach Katarzyna Labouré powiedziała swojemu spowiednikowi, ks. J. M. Aladelowi:

Najświętsza Dziewica chce, abyś założył Stowarzyszenie Dzieci Maryi, któremu przez Jej pośrednictwo będą udzielane liczne łaski.

Pierwsze stowarzyszenie, złożone z samych dziewcząt, powstało 8 września 1837 r. w parafii św. Piotra du-Gros-Caillou w Paryżu. Z upływem czasu powstawały również stowarzyszenia grupujące młodzież męską oraz przeznaczone dla wszystkich Stowarzyszenie Cudownego Medalika Niepokalanego Poczęcia NMP.

Współcześnie miliony osób noszą Cudowny Medalik i za pośrednictwem Maryi wypraszają liczne łaski Boże.

Więcej na stornie Stowarzyszenia Cudownego Medalika

Nowy zarząd Wincentyńskiej Młodzieży Maryjnej

W dniach 26-28 czerwca w Krakowie odbyło się IV Zgromadzenie Krajowe Wincentyńskiej Młodzieży Maryjnej pod hasłem ,,Zewangelizowani, ewangelizujemy!” Podczas IV Zgromadzenia Krajowego WMM w Polsce delegaci wybrali skład Zarządu na kolejne 3 lata. Nowym Przewodniczącym Stowarzyszenia w Polsce został Bartosz Wyrzykiewicz. A funkcję Wiceprzewodniczącej objęła Maria Chrapek, Sekretarza – Ewelina Siejak, a Skarbnika – Magdalena Matejuk.

Wszystkim kandydatom dziękujemy za zaangażowanie w życie Stowarzyszenia, a wybranym gratulujemy i życzymy wielu łask na trzy lata pracy, które ich czekają!

Św. Katarzyna Labouré

Plakat27 listopada obchodziliśmy Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej od Cudownego Medalika która objawiła się św. Katarzynie Labouré w kaplicy Sióstr Miłosierdzia przy rue du Bac w Paryżu. Św. Katarzyna Labouré urodziła się 2 maja 1806 r. w Fains-les-Moutiers. Do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia wstąpiła 21 kwietnia 1830 r. W tym samym roku NMP objawiła jej Cudowny Medalik. Całe życie w Zgromadzeniu poświęciła służbie ubogim. Zmarła 31 grudnia 1876 r. w Paryżu. Do grona błogosławionych zaliczona 28 maja 1933 r. a do świętych 27 lipca 1947 r.

Korzystając z tej witryny, zgadzasz się zaakceptować naszą Politykę Prywatności i Politykę Cookies